ساركوزي به كاخ ناپلئون رفت
گروه بين الملل، برمک بهره مند؛

نيکلا سارکوزي بيست و سومين رئيس جمهور فرانسه ديروز وارد کاخ «اليزه» شد تا همزمان به حضور 12 ساله ژاک شيراک رئيس جمهور پيشين و دوران رکود جمهوري پنجم پايان دهد.سارکوزي ناپلئون نيست اما کلاه او را بر سر دارد. به خصوص جايي که قول داده نقش فرانسه را در اروپا برجسته کند. سارکوزي در مبارزات انتخاباتي خود اعلام کرد که مردم فرانسه بايد ساعات بيشتري کار کنند و براي اينکه به آنها انگيزه دهد، گفت ساعات اضافه کارشان مشمول ماليات نخواهد شد. او به عنوان رئيس جمهور فرانسه، با ايجاد تغييراتي در قانون کار و تحديد قدرت اتحاديه هاي کارگري، قصد دارد اقتصاد راکد اين کشور را متحول و رقابتي کند. او قصد دارد مردمي را به کار بيشتر ترغيب کند که سال ها به حمايت هاي اجتماعي سخاوتمندانه دولت عادت کرده اند.اين فرمول مي تواند باعث شود تا سارکوزي در نخستين ماه هاي رياست جمهوري خود با تظاهرات خياباني و اعتصاب اتحاديه هاي کارگري مواجه شود، آن هم در کشوري که سالانه 15 هزار خودرو به آتش کشيده مي شود و اعتصاب جزيي از زندگي روزانه مردمش است. سارکوزي يک سياست مدار مصمم است و تصميماتي که پيش از اين در وزارت کشور فرانسه گرفته گواه اين مدعي است. مثل برخورد او با ناآرامي هاي حومه هاي شهرهاي بزرگ فرانسه در سال 2005 ميلادي.تا آنجا که به سياست خارجي فرانسه مربوط مي شود، در روزهايي که مي آيد بايد فرانسه اي را تصور کنيم که دل چرکيني هاي گذشته با امريکا را کنار خواهد گذاشت و با فاصله گيري بيشتر از کشورهاي عربي دوستي نويني را با اسرائيل پي خواهد ريخت. او در يکي از آخرين اظهارنظرهاي خود درباره رابطه فلسطين و اسرائيل گفت؛ «مشخص است که حزب الله متجاوز بوده و اسرائيل حق دفاع از خود را داشته است.» او در خصوص حزب الله لبنان اعتقاد دارد اين گروه نظامي خارج از قدرت دولت لبنان بوده و از اوامر رهبران سوريه و ايران تبعيت مي کند. او خلع سلاح حزب الله را خواستار شده است. يک تحليلگر مسائل بين الملل مي گويد از اين پس سياست خارجي فرانسه در مواجهه با مسائل خاورميانه از محوريت اعراب به سمت محوريت اسرائيل تغيير خواهد کرد.تا آنجا که به ايران مربوط مي شود، او در مصاحبه اي تلويزيوني پيش از آنکه در انتخابات برنده شود گفته بود، «مهمترين پرونده خارجي هر کس که رئيس جمهور فرانسه شود مساله ايران است.» فرانسه به عنوان يکي از اعضاي شوراي امنيت در کنار چهار عضو ديگر اين شورا و آلمان جزء نمايندگان اصلي جامعه جهاني در مواجهه با پرونده هسته اي ايران بوده است و بيشتر به عنوان نماينده اي از غرب شناخته مي شود که با استناد به اظهارات - به خصوص اخير - شيراک موضعي نرم تر نسبت به مواضع هسته اي ايران ابراز کرده است. فرانسه در گذشته به توسعه منابع نفت و گاز ايران تمايل نشان داده و ايران هم در مواجهه با امريکا از حضور شرکت هاي فرانسوي در ايران استقبال کرده است.

اما چنين به نظر مي رسد با رويکردي که سارکوزي در اظهارات اخير خود اعلام کرده دستگاه سياست خارجي فرانسه از اين پس موضعي نزديک تر به امريکا در مواجهه با مسائل هسته اي ايران خواهد داشت.سارکوزي يک رهبر سياسي پرجنب و جوش و سياستمداري متفاوت با سياستمداران پيشين فرانسه خواهد بود. او از معدود رهبران فرانسه است که مسير معمول سياستمداران فرانسوي را با رفتن به دانشگاه هاي سطح بالا و راهيابي به جامعه نخبگان سياسي نپيموده است. او از والديني مجارستاني که از نظام کمونيستي اروپاي شرقي فرار کرده بودند، در فرانسه متولد شد.

استیضاح از جمله مهمترین ابزارهای نظارتی در اختیار مجلس است که فراتر از علت اصلی طرح آن بعضاً در رفتارهای فراکسیونی به کار گرفته می شود و در عین حال نتیجه آن می تواند در به روز شدن تحلیل های مربوط به آرایش و ترکیب سیاسی نمایندگان و شفاف شدن لایه های پنهان پشت آن رفتارها کمک کننده باشد. رای اعتماد مجدد مجلس به فرشیدی وزیر آموزش و پرورش در روز گذشته از آن قبیل مواردی است که مباحث مطرح شده حول استیضاح او و به ویژه این تحلیل که اختلاف میان اصولگرایان مجلس در این زمینه جدی است، را در معرض تردید قرار می دهد. از آغاز شکل گیری مجلس هفتم تاکنون تیغ استیضاح دامن سه وزیر را گرفته است. احمد خرم وزیر راه دولت خاتمی که منجر به برکناری او از کابینه اصلاحات در روزهای پایانی عمرش شد. اسکندری و فرشیدی وزرای جهاد کشاورزی و آموزش و پرورش دولت احمدی نژاد که بار دیگر از مجلس رای اعتماد گرفتند. حذف خرم توسط اصولگرایان که اکثریت مطلق کرسی های مجلس هفتم را تازه در انتخابات کسب کرده بودند، امری دور از انتظار نبود چنان که رای بالای نمایندگان به استیضاح او این نکته را تایید می کرد. اما در مورد استیضاح دو وزیر کابینه احمدی نژاد طبیعی بود که مساله شکل دیگری پیدا کند زیرا وجه قالب همسویی دولت و مجلس نکته مهمی است که قطعاً اصولگرایان تلاش می کنند هیچ گاه از آن غافل نشوند. البته اظهارات برخی از نمایندگان با مشخصه های سیاسی مختلف در آستانه استیضاح فرشیدی در مقایسه با نحوه برخورد آنها با طرح استیضاح اسکندری موجب شده بود که ظرف چند روز گذشته تحلیلی مغایر با آنچه که اشاره رفت، قوت پیدا کند. استیضاح وزیر جهاد کشاورزی دولت احمدی نژاد را تنها فراکسیون اقلیت مطرح کرده و لذا با توجه به تعداد اقل آنان در مجلس (یعنی جمعیتی قریب به پنجاه نفر) نتیجه از قبل معلوم بود. لیکن در مورد استیضاح وزیر آموزش و پرورش مساله به گونه دیگری تحلیل می شد؛ اولاً چون مخالفان فرشیدی تنها فراکسیون اقلیت نبودند و اعضای فراکسیون وفاق و کارآمدی که تعداد آنان حدود پنجاه تن است و جمعی از اصولگرایان منتقد دولت که اخیراً تحت عنوان اصولگرایان مستقل (خلاق) اعلام موجودیت کرده اند، تمایل به برکناری وزیر داشتند، برخی پیش بینی می کردند که فرشیدی رای نیاورد.ثانیاً این تصور وجود داشت که ممکن است برای پایان دادن به نارضایتی های معلمان یک توافق ضمنی میان دولت و مجلس بر سر کنار گذاشتن وزیر صورت گیرد.ثالثاً عدم اعلام نظر صریح چهره های شاخص اصولگرا به ویژه محمدرضا باهنر که به رئیس سیاسی مجلس شهره است، در مورد این استیضاح به رغم تاخیر طولانی هیات رئیسه در اعلام وصول آن این فکر را ایجاد کرده بود که شاید اصولگراها قصد دارند از طریق انداختن فرشیدی اقتدار خود را در برابر دولت به نمایش بگذارند. رابعاً آن طور که در هنگام استیضاح اسکندری بر سیاسی کاری بودن مساله تاکید شد، در مورد استیضاح فرشیدی چنین اصراری وجود نداشت. جالب اینجاست باهنر در آن زمان چون یک فرمانده مقتدر تشکیلات اعلام کرد، «اگر کسی به استیضاح اسکندری رای موافق بدهد از جرگه اصولگرایان مجلس خارج می شود.» امری که در زمان استیضاح فرشیدی تحقق نیافت. لذا این موارد به همراه شایعه قصد احمدی نژاد مبنی بر تغییر چند تن از وزرای کابینه اش که نام فرشیدی را در میان آنان مطرح می کردند، (شایعه ای که توسط رئیس جمهور تکذیب شد) موجب اطمینان خاطر استیضاح کنندگان شد و این اطمینان خاطر در قالب اخباری نمود پیدا کرد که مبنای قطعی دانستن رای عدم اعتماد مجلس به فرشیدی در تحلیل ها شد. این تحلیل ها که عموماً متاثر از خوش بینی نمایندگان وابسته به طیف فکری اصلاحات منتشر می شد، با نتیجه استیضاح روز گذشته رنگ باخت و این نکته را به اصلاح طلبان که با نزدیک شدن به انتخابات مجلس هشتم دارد به تدریج وارد رقابت می شود، متذکر شد که اصولگرایان به رغم داشتن اختلاف در بزنگاه های سیاسی همچنان از نوعی انسجام تشکیلاتی برخوردارند و منافع گروهی خود را بر هر چیز دیگری حتی حل مشکل آموزش و پرورش ترجیح می دهند، مساله پراهمیتی که اصلاح طلبان متکثر در حال حاضر از آن غافلند.