چابهار، خبرنگار شرق؛ پس از نزديک به دو هفته از وقوع سيل در جنوب بلوچستان هنوز هيچ کمک اساسي اي به سيل زدگان اين استان نشده است.بسياري از روستاهاي منطقه دشتياري يکي از توابع شهرستان چابهار تا حد زيادي تخريب شده اند. اما پس از گذشت 11 روز از وقوع سيل در منطقه مسوولان هنوز حرکت قابل توجهي براي کمک رساني به سيل زدگان نکرده و در برخورد با مردم و نمايندگان شوراها فقط ايشان را به مسوولان ديگر ارجاع مي دهند. ساکنان روستاهاي سيل زده عمدتاً در شرايط بدي زندگي مي کنند و تاکنون به جز سهميه هاي تعيين شده شامل 6 بطري آب معدني و 6 قوطي کنسرو که به هيچ وجه کفاف خانواده هاي پرجمعيت اين روستاها را نمي دهد هيچ کمک ديگري در اختيار ايشان قرار نگرفته است.

اين درحالي است که طبق گفته يکي از امدادگران هلال احمر روزانه سه هواپيما مملو از احتياجات سيل زدگان در فرودگاه تخليه مي شود. در گفت وگو با نجات يافتگان تمامي ايشان اذعان داشتند که توسط قايق هاي مردمي نجات يافته اند و تا چهار پنج روز بعد از وقوع توفان و سيل هيچ يک از نهادهاي مربوطه و هلال احمر اقدامي صورت نداده است. به طوري که راه هاي ارتباطي چندين روستا همچنان قطع است.

در هيچ يک از روستاها هنوز چادر توزيع نشده و روستائيان عمدتاً يا زير آلاچيق هاي دست ساز خويش يا در همان خانه هاي مخروبه که بعضاًً به دليل سيل و نشست زمين ناامن شده اند زندگي مي کنند. اين درحالي است که از روز گذشته پس از 10 روز، سرشماري سيل زدگان جهت اهداي چادر به تازگي آغاز شده است. در عين حال تعدادي از روستاييان بر اثر کمبود آب قابل شرب و بر اثر استفاده از آب هاي باقي مانده از سيل که در اثر فوران فاضلاب ها آلوده شده اند دچار اسهال و بيماري هاي ديگر شده اند.طبق گفته اهالي و نمايندگان شوراهاي روستايي تاکنون هيچ پزشکي به روستاها سرکشي نکرده است.

 انتقاد خطيب جمعه چابهار از استاندار

مولوي عيسي اميري يکي از دو خطيب جمعه چابهار نيز ديروز طي سخناني از برخورد استاندار سيستان و بلوچستان در رابطه با حادثه سيل اخير گلايه کرد.وي در سخنانش گفت؛ «استاندار محترم مي گويند هيچ اتفاقي نيفتاده است در صورتي که حادثه و بحران به وقوع پيوسته است و مساله اي انساني شکل قومي به خود گرفته است.»وي ادامه داد؛ «اين واقعه شايد در100 سال اخير بي سابقه بوده است. کشته شدن 25 نفر و 80 درصد تلفات دامي و 95 درصد از بين رفتن مزارع مردم آيا چيزي نيست؟

خطيب جمعه چابهار در ادامه برخورد صدا و سيما را نيز مناسب ندانست و گفت؛ چگونه است که نه سيماي سراسري و نه حتي شبکه استاني هيچ گونه پوشش خبري مناسبي را در رابطه با اين فاجعه ندادند.مولوي عيسي اميري عملکرد هلال احمر را نيز در رابطه با واقعه اخير غيرقابل دفاع ارزيابي کرد و خطاب به مسوولان گفت؛ اگر هليکوپتر شما نمي توانست در آن هوا پرواز کند چرا بنزين در اختيار قايق هاي شخصي نگذاشتيد تا مردم خودشان به فرياد سيل زدگان برسند.» در اين ارتباط ستاد کمک هاي مردمي سيل زدگان جنوب بلوچستان اقلام مورد نياز براي کمک به سيل زدگان و شماره هاي تماس خود را اعلام کرده است.کمک هاي غير نقدي؛ چادر،پتو،زيرانداز،البسه،پوشاک،موادغذايي،آب آشاميدني.شماره تماس 0545-2224130شماره حساب؛010096607008 مهر بانک کشاورزي چابهار

گروه اجتماعي؛ حجت الاسلام محسن قرائتي که خود را رئيس «بي سوادها و بي نمازها» مي داند برنامه هاي دومين روز از همايش کاهش استفاده از مجازات زندان را به هم ريخت و با حضور خود همايش را از محفلي آکادميک به نشستي صميمانه با انتقادهاي گزنده بدل کرد. برگزارکنندگان همايش اواخر شب پيش از او خواسته بودند اگر وقت دارد مهمان افتخاري اين مجلس باشد و او بدون تکلف پذيرفته آمده بود. با آمدن او کارگاه مسائل حقوق و فقه اسلامي همايش برگزار نشد و شنوندگان دل به سخنان شيخي سپردند که به گفته خودش برنامه تلويزيوني اش با بيش از 20 سال سابقه پربيننده ترين برنامه صدا و سيماست. قرائتي گفت؛ «مملکت ما دو گير بيشتر ندارد، آخوندهاش نواب صفوي نيستند، کت و شلواري هاش شهيد رجايي.» به اعتقاد او تمام گير و گرفتاري ما از اين است که نماز و انس با قرآن را رها کرده ايم و به جيفه دنيا دل بسته ايم. قرائتي گفت؛ «در همين قوه قضائيه که دل من از آن خون است .» از روزي ياد کرد که به دادگستري مشهد رفته بود و بيش از چند نفر را سر صف نماز جماعت نديده بود. او گفت؛ «آنقدر هوار کشيدم و دري وري گفتم تا اينکه الان مي گويند قدري بهتر شده و مثلاً 40 نفري سر نماز جماعت حاضر مي شوند.» او که هر فرازي از سخنانش با خنده هاي حاضرين در همايش همراه بود ادامه داد؛ «زمان رياست آقاي يزدي به او گفتم چرا در قوه قضائيه نماز جماعت اقامه نمي شود؟ گفت اگر بگويم قاضي ها بيايند براي نماز از آن طرف جيم مي شوند، گفتم از قديم گفته اند هرچه بگندد نمکش مي زنند واي به روزي که بگندد نمک.»نماينده ولي فقيه در نهضت سوادآموزي بر شاد کردن جامعه و مردم مخصوصاً جوان ها تاکيد کرد و گفت؛ «چون مردم نمي توانند بخندند مي روند عياشي مي کنند بعد قوه قضائيه آنها را مي اندازد زندان. خوب از اول يک کاري کنيد که مردم بتوانند بخندند. ما آخوندها که هميشه مثل گاز اشک آور عمل مي کنيم. فقط بلديم گريه مردم را درآوريم. از آن طرف در مملکتمان هم خيلي از حلال ها حرام هستند. آن وقت مي گوييد چرا جوان مي رود عياشي مي کند؟ براي اينکه در خانواده ما با او کنار نمي آييم. سعي نمي کنيم جذب و درکش کنيم و او مي رود به طرفي که نبايد برود. ما، وزارت اطلاعات، قوه قهريه و قوه قضائيه به جاي اينکه بياييم جلوي منحرف شدن جوان ها را بگيريم کنگره کاهش زندان راه مي اندازيم. حکايت قوه قضائيه حکايت کسي است که به مريضي که اسهال گرفته قرص نمي دهد تا اسهالش بند بيايد بعد مي رود با نخ و سوزن پشت طرف را مي دوزد، اينکه رسمش نشد.»

قرائتي رئيس کميته اقامه نماز و ستاد امر به معروف در ادامه سخنانش خطاب به مسوولان قوه قضائيه و مهمان هاي خارجي همايش گفت؛ «ما در ايران چهار نوع جوان داريم. يکي جوان هاي توتي. يعني مثل توت هاي شيرين درختي که با يک تکان مي ريزند زمين. اينها خودشان مي آيند مسجد و نماز جماعت مي خوانند و از محرمات پرهيز مي کنند و خلاصه کاملاً دم دست هستند. دوم جوان هاي اناري. انار يک ميوه حلال زاده است اما بايد بروي بالا آن را بچيني، خيلي هم کار سختي نيست. يعني با قدري تلاش مي توان آنها را هم به مسجد کشاند. گروه سوم جوان هاي نارگيلي هستند. يعني نه تنها بالاي درخت هستند که پوسته سفت و سختي هم دارند که بايد زحمت زيادي بکشي و آنها را بشکافي ولي بعد که شکافتي مي بيني مغز شيرين و شيره سفيدي دارند. گروه چهارم هم جوان هاي گردويي هستند که ترشرو و متکبر پشت شاخه هاي درخت پنهان مي شوند و چيدنشان خيلي سخت است.

بعضي هاشان هم توخالي يا تلخند. ما بايد همه اين چهار نوع جوان را در نظر بگيريم و برايشان برنامه ريزي کنيم و آنها را با قرآن و نماز انس بدهيم تا دنبال عياشي نروند. به جاي اينکه بياييم اين کارها را بکنيم آمده ايم کنگره کاهش زندان راه انداخته ايم.»او ادامه داد؛ «اين نص صريح قرآن است که کساني که از قرآن اعراض کنند زندگي شان گير مي کند و به نکبت مي افتند حالا فرقي نمي کند نفتشان 7 دلار باشد يا 70 دلار. الان ما همه از قرآن بريده ايم و قرآن محور زندگي مان نيست. به همين خاطر زندان هايمان هم پر شده است.»قرائتي گفت؛ «قوه قضائيه اگر مي خواهد در رسيدن به اهدافش موفق شود بايد روش هايش را عوض کند. اينکه همايش و کنگره برگزار کنيم که نشد کار. بايد از روش ترياکي ها استفاده کرد.

آنها از ارتباط چهره به چهره استفاده مي کنند، مي روند خانه حسن آقا بعد با هم مي روند خانه احمد آقا، قوه قضائيه هم بايد اين جوري در ترويج نماز و قرآن بکوشد تا بتواند نتيجه بگيرد. من اين را جاهاي ديگر هم گفته ام. نماز که ضايع شد شهوات به دنبال آن مي آيند و بعد هم زندان. الان تمام آسيب هاي ما از دو سوراخ است؛ شهوت و غفلت. اولي با ازدواج حل مي شود دومي با نماز. حالا مي فهميم چرا پيامبر گفته است من از دنياي شما دو چيز را دوست دارم، زن را و نماز. چون اين دوتا يک خاصيت دارند و جلوي فساد را مي گيرند.» محسن قرائتي در پايان تاکيد کرد؛ «خلاصه بگويم، قوه قضائيه نسبت به آموزش و پرورش خراب است، نسبت به نماز خراب است و نسبت به فيلم هم خراب است. آن وقت مي گويند چه کار کنيم؟ خدا کند بعد از اين سخنراني مرا به زندان نيندازند،»

گروه اجتماعي ، سالومه ابطحي؛ نشست جنبش زنان و دموکراسي خواهي با مشارکت کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت و سازمان ادوار تحکيم وحدت روز چهارشنبه در محل اين دفتر به بهانه گراميداشت روز همبستگي زنان و با هدف دريافت نظرات طيف هاي مختلف جنبش زنان و جمع بندي آن براي دانشجويان انجمن هاي اسلامي که براي درک و تحليل اين جنبش نيازمند اطلاعات بيشتري هستند، برگزار شد. خانم ها فريده عباسقلي زاده، فاطمه صادقي، فريده ماشيني و مينو مرتاضي سخنرانان برنامه بودند که درباره موضوعاتي چون چشم انداز جنبش زنان در ايران، عبور از فمينيسم سياسي به فمينيسم اجتماعي، جايگاه زنان و برنامه آينده اصلاح طلبان صحبت کردند.

عباسقلي زاده با سخنراني درباره چشم انداز جنبش زنان در ايران برنامه را آغاز کرده و با تبريک روز همبستگي زنان به دو رويکرد اصلي خاستگاه، مسير و مقصد جنبش و نيز چشم انداز آينده آن اشاره کرد.

وي درباره ساختار جنبش زنان و روند تکامل آن گفت؛ «ساختار جنبش زنان در دهه اول انقلاب اسلامي محفلي و هدف اصلي آن توانمند کردن اعضاي هر گروه بود. در دهه دوم، اعضاي اين گروه ها به صداهاي مطبوعات، نويسنده ها و محققان تبديل شدند و نشرياتي از قبيل فرزانه، زن، جنس دوم و روزنامه زن به همراه ستون هاي ثابت در روزنامه هاي عمومي که درباره مسائل زنان مي نوشتند به وجود آمدند و در دوره اصلاحات اين گروه ها به واسطه نقش پررنگ دولت در تشويق ايجاد ان جي او ها به سمت تشکيل سازمان هاي غيردولتي رفتند.»

به گفته عباسقلي زاده اين روند تا اواخر دوره رياست جمهوري آقاي خاتمي ادامه پيدا کرده و از آن پس حرکت هاي گروهي به حرکت سازماني و شبکه هاي بي شکل تبديل شد. اين جريان در فاصله خرداد 84 تا 85 به ائتلاف ها و گروه هاي شبکه اي با دستور کار مشخص تبديل شد و در نهايت به شکل کمپين هاي بزرگ و ابتکار منشور زنان بروز کرد.

عباسقلي زاده فاصله سال هاي 85 تا نيمه 86 را زمان بازنگري و سازماندهي مجدد ان جي اوهايي خواند که توانايي حفظ هويت مستقل در قالب سازمان را نداشته و به ائتلاف تبديل مي شوند.

در بخش ديگري از سخنراني، او سرنوشت شبکه هايي که به صورت ائتلافي در ديگر کشورها حرکت مي کنند و ارزش اصلي حرکت را بر قدرتمندي زنان نمي گذارند،؛ گرفتاري در ورطه منزلت خواند و افزود؛ «ساختار قدرت مي تواند خواسته هاي ما را تغيير دهد و هدف هاي اصلي فراموش شود.»موضوع سخنراني فاطمه صادقي «از فمينيسم سياسي به فمينيسم اجتماعي» بود. ايشان در تعريف اين مفاهيم گفت؛ «فمينيسم سياسي بيشتر خواسته ها را حول قوانين و ساختارهاي سياسي متمرکز مي کند و عمده هدف آن تغييرات در سيستم سياسي و حقوقي کشور است و فمينيسم اجتماعي رويکردي با هدف وسعت دادن به افق هاي زندگي و سرنوشت زنان در مناسبات قدرت هر روزه دارد.»صادقي با تاکيد بر لزوم حرکت جنبش فمينيسم به سوي اجتماعي شدن گفت؛ «فمينيسم در ايران بيش از حد سياسي است و برداشتن گام هايي به سمت اجتماعي شدن ضروري به نظر مي رسد. فمينيسم ايران هميشه تحت سايه احزاب و گرايش هاي سياسي کلان تر قرار گرفته مثلاً فمينيسم اصلاح طلب که دموکراسي و قدرت بر آن تقدم دارد يا فمينيسم سکولار که گفتار حقوقي بر گفتار سياسي زندگي اولويت دارد.»

فريده ماشيني نيز در سخنراني خود با عنوان «جايگاه زنان و برنامه آينده اصلاح طلبان» و با تاکيد بر نياز به نيروهاي سياسي گفت؛ «حتي اگر در عرصه کنش جمعي موفق باشيم، نهايتاً نيازمند نيروهاي سياسي هستيم.» و افزود؛ «جنبش زنان را نمي توان گروه گروه کرد، بلکه هر بخشي از آن، بايد قسمتي از وظايف را انجام دهد تا در کل در مسير رسيدن به اهداف جنبش، قدمي برداشته شود.»

او در پاسخ به سخنان فاطمه صادقي گفت؛ «فمينيسم سياسي و اجتماعي، متناقض نيستند بلکه بايد برداشت مان را از سياست اصلاح کنيم. در ذهن ما فرد سياسي تشنه قدرت است و براي کسب قدرت حاضر است از هر ترفندي استفاده کند؛ اما واقعيت اين است که در بحث اجتماع و سياست، مرزي وجود ندارد.»

مرضيه مرتاضي لنگرودي در آخرين سخنراني اين نشست به نياز فعالان جنبش زنان به دموکراسي اشاره کرد و گفت؛ «اگر جنبش زنان را به فمينيسم محدود کنيم آن را از بهره هاي اجتماعي محروم کرده ايم.»

گروه اجتماعي ؛ «داستان محک، حديث آرزومندي است. اتفاقي غير قابل پيش بيني که نامي جز معجزه نمي توان بر آن نهاد.» اين جمله را دکتر سعيده قدس بنيانگذار و عضو هيات امناي موسسه خيريه حمايت از کودکان سرطاني (محک) در توصيف فعاليت هاي اين موسسه خيريه گفت؛ در نشست خبري که به مناسبت افتتاح بيمارستان فوق تخصصي محک بعدازظهر ديروز در محل اين بيمارستان برگزار شد.6 تن از اعضاي هيات امناي محک در اين نشست خبري شرکت داشتند.اينکه نرخ مرگ و مير کودکان سرطاني در 16 سال اخير از 80 به 26 درصد رسيده است، مهم ترين اطلاعي بود که اعضاي هيات امناي محک در اين نشست خبري بدان اشاره کردند.به گفته صمد طاهري، مديرعامل محک، در هنگام آغاز به کار موسسه خيريه حمايت از کودکان سرطاني (محک)، 80 درصد اين کودکان فوت مي کردند در حالي که با عملکرد اين موسسه طي 16 سال اخير، اين رقم به 26 درصد رسيده است که اين با آمارهاي کشورهاي توسعه يافته اروپايي برابري مي کند.در ادامه جلسه، اعضاي هيات امناي محک به سوالات خبرنگاران پاسخ گفتند.دکتر جواد کرباسي زاده عضو هيات امناي محک در پاسخ به سوال شرق در مورد تدوين کنوانسيون ميان اين موسسه و موسسه اي فرانسوي گفت؛ «از مهم ترين اقدامات محک در دو سال اخير، تدوين کنوانسيوني ميان محک و انستيتوي «گوستاو روسي» است که يکي از مهم ترين موسسات تحقيقاتي خارج از امريکا به شمار مي رود. مطابق اين کنوانسيون، ميان دو موسسه پزشکاني رد و بدل مي شود. اين موسسه، در رديف موسسات رديف اول در تحقيق و درمان است.»

 5400 کودک تحت حمايت محک

در ادامه نشست دکتر صمد طاهري مديرعامل محک در پاسخ به سوالي مبني بر تعداد کودکان سرطاني تحت سرپرستي محک گفت؛ «با استناد به گفته هاي وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشکي 18 هزار کودک سرطاني در ايران وجود دارد که از اين تعداد، 5 هزار و 400 کودک تحت حمايت اين موسسه قرار دارند و از اين تعداد نيز سه هزار و 700 کودک تحت درمان هستند.»او در توضيح «حمايت» در موسسه محک گفت؛ «کودکي که بهبود مي يابد باز هم تحت پوشش هاي حمايتي است. حمايت به اين معنا که لباس، هزينه هاي تحصيل و ازدواج کودکان تامين مي شود.»به گفته او، در 11 بيمارستان تهران، کودکان سرطاني بيمار مداوا مي شوند. در واقع شعار محک اين است؛ «هيچ کودک مبتلا به سرطان به دليل فقر نمي ميرد.»کودکان سرطاني از بدو تولد تا 14 سالگي مي توانند از خدمات حمايتي محک بهره مند شوند.درباره اينکه کودکان سرطاني چگونه به محک معرفي مي شوند يکي از اعضاي هيات امناي محک مي گويد؛ «مددکاران داوطلب محک در گلوگاه هايي که ممکن است کودکان سرطاني تردد داشته باشند، حاضرند و آماده اينکه آنها را به اين مرکز معرفي کنند؛ مراکزي مانند بخش خون اطفال در بيمارستان ها. همچنين مددکاران مستقل در بخش مددکاري بيمارستان هاي شهرستان ها، بيماران را شناسايي مي کنند، برايشان پرونده تشکيل مي دهند، در صورتي که بيمه نباشند، آنها را بيمه خويش فرما مي کنند و در نهايت به محک معرفي مي کنند.»آنها همچنين در مورد ارتباط محک با مراکز دانشگاهي گفتند؛ «ارتباط بسيار نزديکي ميان مراکز علمي و محک وجود دارد. مهم ترين اين مراکز، انستيتو کانسر است.»مهندس احمد پورفلاح از اعضاي هيات امناي محک در پاسخ به اين سوال که «رمز موفقيت محک چه بوده و آنها چه پيشنهادهايي براي ديگر NGOهاي اينچنيني دارند»، گفت؛ «در حال حاضر ما تنها مشکلي که نداريم، پول است.امروز ديگر ما به دنبال هيچ موسسه و سازماني نمي رويم که به ما پول بدهند. اما به هرحال روزهاي سختي را پشت سر گذاشته ايم.» او اصل صداقت را در رسيدن به اين موفقيت، مهم توصيف کرد و گفت؛ «ما شفاف عمل کرديم و با آنکه معافيت مالياتي داشتيم، از ابتدا با حسابرسي پيش رفتيم و اظهارنامه مالياتي و ترازنامه داشتيم.»او گفت؛ «ما اين بيمارستان را در عرض دو سال ساختيم و شما مي دانيد که ساخت چنين پروژه اي در عرض دو سال بعيد به نظر مي رسد. مهم ترين عامل موفقيت ما، اين بود که همه قسمت هاي محک هميشه براي بازديد مردم باز بوده است.»