
ما صدام را طرف حکومت خود نمي دانيم بلکه هر حکومتي که در عراق حاکم باشد بايد خسارات وارد به ايران در طول جنگ را جبران کند خواه ايران تمام يا بخشي از آن را ببخشد يا نه. اين بخشي از سخنان دبيرکل جمعيت قربانيان سلاح هاي کشتار جمعي است که در نشست خبري «نخستين همايش بررسي منع کاربرد سلاح هاي شيميايي» در دانشگاه شهيد بهشتي خاطره تلخ پايمال شدن حقوق ايران را در دادگاه صدام که او آن را نامشروع توصيف مي کند، زنده مي کند.
حسن وفايي با بيان اينکه پس از بازداشت صدام حسين «کيفرخواست» عليه برخي جرائم و جنايات ديکتاتور عراق و همکارانش را به دولت ايران نيز ارائه کردند با ابراز ناخرسندي از عدم انسجام و اراده لازم براي مطالبه حقوق ايران و قربانيان جنگ عراق عليه ايران گفت؛ در ميزگرد شبکه العالم که همان وقت برگزار شد دو عراقي که يکي در لندن و ديگري در بغداد به صورت زنده در برنامه حضور داشتند «متجاوز بودن عراق» را نفي کردند و آن را امري اثبات نشده دانستند. در حالي که کويت با تشکيل صندوق غرامت زير نظر سازمان ملل متحد تمام غرامت خود را از عراق دريافت کرد. وفايي با مقايسه فشار اخير کويت به ايران درباره دبيرسوم سفارت کويت افزود؛ «بسيج جمعي رسانه هاي کويت در ماجراي اخير به گونه اي بود که خواستار قطع رابطه کشورشان با ايران شدند، در حالي که در موارد مشابه مثل بازداشت ديپلمات هاي ما در اربيل يا ناپديد شدن عسگري معاون سابق وزير دفاع، تفاوت نوع مواجهه ما با اتباع و نمايندگانمان با کيفيت برخورد ديگر کشورها مثل ايالات متحده - که مدعي گم شدن مامور خود در ايران شد - را به خوبي نشان مي دهد و حکايت از غفلت و تعلل خاص و عدم تمرکز در پيگيري حقوق ايرانيان دارد.
اشاره وفايي درباره محاکمه صدام و صندوق غرامت سازمان ملل براي کويت چنان حائز اهميت است که به ندرت در محافل رسمي و غيررسمي و حتي دانشگاهي خبري از مطالعات نظري يا تحقق موضوع در آينده نزديک منتشر مي شود. به گونه اي که حقوقدانان برجسته کمتر تمايل براي سخن گفتن يا طرح موضوع «مسووليت محرز حکومت عراق» درباره خساراتي که بايد مطابق حقوق بين الملل به ايران پرداخت کند به ميان مي آورند و آن را به زماني نامعلوم ارجاع مي دهند.
دبيرکل جمعيت مصدومان سلاح هاي کشتار جمعي هدف از برگزاري «نخستين همايش بررسي حقوق منع کاربرد سلاح هاي شيميايي» را با همکاري دانشگاه هاي تربيت مدرس و شهيد بهشتي نيازمندي احقاق حق قربانيان سلاح هاي کشتار جمعي به پشتوانه مطالعات علمي و پژوهش هاي ميان رشته اي مربوط به آثار و ابعاد توليد، توزيع و کاربرد سلاح هاي شيميايي بيان کرد و گفت؛ «جمعيت ما که براي دفاع از حقوق مصدومان جنگي و مقابله با رفتارهاي منجر به جنگ طلبي تشکيل شده است، با برگزاري اين همايش ضمن زمينه سازي براي مشارکت پژوهشگران و انديشمندان براي شناخت موضوع مهم سلاح هاي کشتار جمعي و ايجاد دغدغه براي دانشگاهيان در اين باره، درصدد بهره مندي از نتايج تحقيقات و بررسي هاي حاصله براي شناخت کامل تر نسبت به ماهيت اين سلاح ها و راهکارهاي حقوقي و فني جلوگيري از توليد، فروش و به کارگيري آن است.» وفايي به قصور و کوتاهي در رسيدگي به وضعيت مصدومان ناشي از جنگ اعم از رزمندگان و افراد غيرنظامي توسط سازمان ها و نهادهاي مسوول اشاره کرد و با تصريح به اينکه قربانيان جنگ در ايران پس از آسيب ديدگي به بنياد شهيد و جانبازان ارجاع داده شدند و حمايت کافي از آنها نشده است، افزود؛ ما درباره سلامت و ادامه زندگي اين قربانيان مي گوييم؛ حتي درباره امکان نفس کشيدن آنها بدون اينکه کارهاي انجام شده را نفي کنيم. اما آنچه در دنيا براي قهرمانان و سربازان خود فراهم مي کنند قابل مقايسه با شرايط ما نيست.» وي رفتار و اقدامات ايالات متحده امريکا را پس از جنگ خليج فارس با سربازان خود يادآور شد و گفت؛ «بسياري از سربازان امريکايي مبتلا به بيماري ناشناخته اي به نام «سندروم خليج فارس» شدند که براي شناسايي و بررسي آن و درمان سربازان، بيمارستان ها و مراکز تخصصي ويژه اي تشکيل شد. اما ما چنين مراکز تحقيقاتي و درماني مجهزي به ميزان کافي نداريم.» دبير همايش منع کاربرد سلاح هاي شيميايي به محدود بودن تعاريف رسمي براي به رسميت شناختن مصدوم ناشي از جنگ اشاره کرد و ضمن بيان غيرممکن بودن ارائه آمار دقيق قربانيان جنگ به علت تفاوت ديدگاه هاي متخصصان و عدم اثبات مراحل و زمان آشکار شدن آثار ناشي از بمب هاي شيميايي، از افزايش پرونده آنها در سال 82 از 30هزار نفر به حدود 50هزار نفر خبر داد. وفايي با بيان مکاتبات و ارتباطات گسترده سازمان غيردولتي قربانيان سلاح هاي کشتار جمعي با سازمان هاي بين المللي و نمايندگي هاي سياسي در تهران حاصل کار خود و همکارانش را «فضاسازي براي پاسخگويي نهادهاي بين المللي مربوطه»، «همکاري دستگاه هاي دولتي و غيردولتي داخلي» و «درک و شناخت ابعاد حقوقي و فني موضوع سلاح هاي کشتار جمعي» دانست. وي يادآور شد که به رغم تجربه کوتاه7 ساله، اين NGO جزء 13 سازمان غيردولتي مورد پذيرش مرجع بين المللي به کارگيري سلاح هاي شيميايي و صليب سرخ است که با پيشنهاد ميانجيگري ايران در مناقشه اتمي هند و پاکستان، پيش از «عفو بين الملل» و «صليب سرخ» معضلات مربوط به «گوانتانامو»، «زندان ابوغريب» و «سوء استفاده از کمک هاي دارويي و غذايي به عراق را با نامه به دبيرکل سازمان ملل» مطرح کرده است.
برگزاري همايش با حضور عضو کميسيون حقوق بين الملل سازمان ملل
دبيرخانه دائمي «مطالعات منع گسترش سلاح هاي هسته اي» در دانشگاه تربيت مدرس تشکيل شد. دکتر حسين کاظميان دبير اجرايي همايش مذکور هم به تشکيل کميته هاي حقوقي، فرهنگي - اجتماعي، محيط زيست، پزشکي و فني بر اساس آيين نامه مدوني در تمام دانشگاه ها اشاره کرد و گفت؛ اين همايش ها به صورت تخصصي و جداگانه برگزار خواهند شد که نخستين همايش به ميزباني دانشکده حقوق دانشگاه شهيد بهشتي فردا برگزار مي شود. کاظميان با اشاره به همزماني برگزاري اين همايش با دهمين سالگرد لازم الاجرا شدن «کنوانسيون منع گسترش سلاح هاي شيميايي» و «بيستمين سالگرد بمباران شيميايي شهر سردشت توسط حکومت عراق» افزود؛ از 30 مقاله علمي ارسال شده به دبيرخانه همايش، 10عنوان براي ارائه در همايش فردا انتخاب شده است و 12 مقاله هم به صورت پوستر در همايش عرضه خواهد شد. در همايش ياد شده سخنراني هايي با موضوعات «مسووليت ناشي از نقض تعهدات مربوط به سلاح هاي کشتارجمعي»، «ترتيبات اجراي ملي کنوانسيون منع سلاح هاي شيميايي و نقاط قوت و ضعف اين معاهده» و نقش شوراي امنيت سازمان ملل متحد درباره موارد ارجاع امور کيفري مرتبط با کنوانسيون به اين نهاد بين المللي ارائه مي شود. همچنين علاوه بر عناويني همچون «سازوکارهاي اجراي کنوانسيون سلاح هاي شيميايي» و حفاظت از محيط زيست و ارتباط آن با سلاح هاي کشتار جمعي که توسط دکتر اردشير اميرارجمند رئيس کرسي حقوق بشر، صلح و دموکراسي دانشگاه شهيد بهشتي ارائه مي شود، دکتر جمشيد ممتاز استاد برجسته حقوق بين الملل و عضو و رئيس سابق کميسيون حقوق بين الملل سازمان ملل متحد درباره«مقابله با داد و ستد غيرقانوني مورد استفاده براي ساخت سلاح هاي شيميايي در سطح بين المللي» سخنراني خواهد کرد.حضور دکتر ممتاز استاد حقوق بين الملل دانشگاه تهران در کنار ديگر اساتيد بنام حقوق بين الملل ايران، حاکي از اعتبار بسيار بالاي اين همايش است.