چاوس بازهم در تهران شوخي رئيس جمهور با عکاسان خبري در حاشيه استقبال رسمي از رئيس جمهور ونزوئلا گروه سياسي، آيدين حسنلو:تا چند سال پيش شايد کمتر کسي تصور مي کرد روزي ايران و ونزوئلا دو کشور در دو سوي کره زمين به چنان متحدان نزديکي تبديل شوند که هوگو چاوس رئيس جمهوري ونزوئلا شنبه شب براي ششمين بار طي هشت سال اخير براي يک ديدار رسمي دو روزه راهي ايران شود. به نظر مي رسد آنچه دو کشور با دو تاريخ، فرهنگ و نظام حکومتي متفاوت را چنين به هم پيوند زده نه وجود اشتراکات بين آنها بلکه داشتن دشمن مشترکي چون امريکا باشد. تا آنجا که چاوس در شهريور سال گذشته و در جريان سفر احمدي نژاد به ونزوئلا از وجود يک اتحاد استراتژيک ضدامپرياليستي در مقابل امريکا ميان دو کشور خبر داد و گفت که ما با هم متحد شده ايم تا در جهان تعادلي پديد آوريم که براي فرزندان و نوه هاي ما اهميت دارد. شايد نقطه عطف روابط دو کشور را بايد زماني دانست که چاوس بعد از روي کار آمدن محمد خاتمي در سال 1376 قدرت را در ونزوئلا به دست گرفت. به گفته کارشناسان از آن پس بود که کاراکاس در اجراي سياست خارجي جديد خود در منطقه خاورميانه، ايران را کشور مناسبي براي گسترش روابط خود ديد که ضمن مخالفت با امريکا توانسته بود در دولت خاتمي از شدت فشار اين کشور بر تهران بکاهد. از سوي ديگر ايران نيز با آغوش باز هوگو چاوس منتقد سرسخت امريکا را پذيرفت و هم پيمان تازه اي در امريکاي لاتين يافت. به اين ترتيب ايران و ونزوئلا که روابط سرد و گاه تنش آلودي با امريکا داشتند يکديگر را در عرصه بين المللي يافتند تا شايد با حمايت سياسي از هم خلأهاي يکديگر را در جامعه جهاني جبران کنند. در ديدار روز گذشته احمدي نژاد و چاوس نيز يک بار ديگر بر اين مواضع تاکيد شد.  رئيس جمهور در اين ديدار با بيان اينکه موج ضدامپرياليستي در اکثر مناطق جهان به ويژه امريکاي لاتين قوي است، گفت؛ پايه هاي استکبار جهاني متزلزل شده و پيروزي با مقاومت و ايستادگي محقق مي شود. احمدي نژاد با بيان اينکه منطقه امريکاي لاتين از ظرفيت هاي فراواني برخوردار است، تاکيد کرد؛ ايجاد شرکت بازرگاني مشترک، برپايي نمايشگاه کالاها و توليدات و تقويت صندوق سرمايه گذاري مشترک از جمله راهکارهاي توسعه روابط کشورهاي امريکاي لاتين با ساير کشورها به ويژه ايران است. ادامه در صفحه اول

بدرالسادات مفیدی
آنچه می خواهم بگویم حرف تازه ای نیست و شاید تا دو سال باقی مانده از عمر دولت فعلی و بلکه چهار سال پس از آن در صورت پیروزی آقای احمدی نژاد در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری نیز ادامه یابد، هر چند که او اعلام کند «اجازه نمی دهیم بدنه اقتصاد دولتی رشد کند». ممکن است اما تکرار برخی از حرف ها لااقل دو حسن داشته باشد؛ از سویی مردم را که روزانه درگیر مسائلی چون نان، آب، شغل، ... و بنزین هستند، به آنچه در کشور می گذرد توجه دهد و از سوی دیگر مسوولان را گوشزد کند «آنچه بکارند که از آنها انتظار می رود».
دیروز جشنواره بین المللی شوی لباس تحت عنوان «زنان سرزمین من» توسط وزارت کشور برگزار شد. جشنواره ای که سال گذشته برای نخستین بار اما تنها با حضور شرکت کنندگان داخلی برپا گردید. انجام این اقدام در جای خود شایسته سپاس است خاصه آنکه تا پیش از این مخالفت سرسختانه بخش هایی از جناح های موثر فرصت بروز حرکاتی از این دست را نمی داد و این امر مغایر با شئونات و ارزش های اسلامی و نوعی رواج افکار و دیدگاه های نشأت گرفته از بورژوازی غربی تلقی می شد، بنابراین اقدام دولت در به رسمیت شناختن برگزاری مد لباس را باید به فال نیک گرفت و امیدوار بود که آن مخالفان تاثیرگذار در اداره کشور در دوره ریاست جمهوری آقای خاتمی هم اکنون به این نتیجه رسیده باشند که می توان مسلمان بود و مدرن هم زندگی کرد و مانکن اسلامی هم داشت و...
آنچه اما می خواستم بگویم؛ «مدل لباس برگزار شد ولی چرا توسط وزارت کشور؟»، «آیا در شرح وظایف این وزارتخانه برای چنین اموری جایگاهی تعریف شده است؟»، «آیا اگر قرار است توسط دولت برگزار شود، وزارتخانه یا دستگاه دولتی مرتبط تری وجود نداشت؟»،...
جالب اینجاست طی دو سال گذشته به کرات شاهد این نکته بودیم که وزرا به دلیل ناآشنایی یا آشنایی محدود نسبت به شرح وظایف خود به حوزه های غیرمرتبط ورود پیدا کرده و عجیب تر آنکه اظهارنظرهایی نیز در این زمینه می کنند که اگر بعضاً آه و فغان کارشناسان مربوطه به صدا درنیاید، دچار این توهم خواهند شد که در هر رشته ای صاحب نظرند، مساله ای که البته دولت های قبلی نیز کم با آن درگیر نبودند اما صدالبته دولت نهم در این زمینه سرآمد است و وزیر کشور وارد عرصه فرهنگی می شود و شوی لباس برگزار می کند و قس علیهذا و در این میان مردم می مانند و مسائلی چون گرانی،حقوق شهروندی، سیل، مواد مخدر، ...
از سوی دیگر نکته مهم در این میان مغفول ماندن نقش سازمان ها و نهادهای غیردولتی است که انصافاً در دولت قبلی درخصوص راه اندازی، گسترش و تقویت آنان توجه ویژه ای شد و حیف از آنکه به راحتی در دولت فعلی کنار گذاشته شد. مساله ای که نشأت گرفته از گفتمان جنبش اصلاحی بود و به طور حتم پیگیری آن هم نفع مردم را در نظر می گرفت و هم باری را از دوش دولت برمی داشت و از ورود دولت به بحث های روبنایی جلوگیری می کرد. حال آنکه برگزاری شوی لباس توسط وزارت کشور و مسائلی از این دست از این امر حکایت دارد که ظاهراً دولت نهم ترجیح می دهد هر برنامه ای را در سیستم دولتی متمرکز کرده و بیش از این به بخش های خصوصی پر و بال ندهد تا نکند روزی در برابر او قد علم کنند. البته شاید مشی دولت فعلی در مواجهه با این مسائل برای ما روزنامه نگاران که سال گذشته مشابه این برخورد را در رابطه با جشنواره سراسری مطبوعات داشت، اتفاقی تازه نباشد.
سال 1386جشنواره ای که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت آقای خاتمی پس از چند سال برگزاری دولتی و نیز نتیجه نظرسنجی انجام گرفته در میان روزنامه نگاران سراسر کشور که شایسته ترین نهاد برگزارکننده را انجمن صنفی روزنامه نگاران دانسته بودند، به این انجمن مستقل از دولت واگذار کرده بود.دولت قبلی به تدریج به سمتی حرکت کرده بود که با فراهم کردن بستر جهت توانمندسازی نهادها و سازمان های غیردولتی، احزاب و گروه های سیاسی... امور مردم را به خودشان واگذار کند و تا حدودی در این امر موفقیت هم کسب کرد.
ارتقای سطح فعالیت های احزاب و گروه های سیاسی، تولید و تکثیر مطبوعات مستقل و رشد و تکامل فعالیت های مطبوعاتی، گسترش مشارکت سیاسی - اجتماعی، تشکیل نهادهای مدنی و تقویت آنها،... از جمله دستاوردهای این موفقیت محسوب می شد.
حال آنکه بی توجهی دولت نهم به ادامه و پیگیری حرکت اصلاحی دولت قبلی نتیجه اش این خواهد شد که وزارت کشور مسوول حفظ آزادی، امنیت و حقوق شهروندان و پاسداری آنان در برابر حوادث طبیعی چون سیل که این روزها برخی از استان های کشور سخت درگیر آنند، از وظایف اصلی خود باز ماند.جالب اینجا است به رغم گذشت 8 ماه از برگزاری انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا وزارت کشور تاکنون اقدام به ارائه آمار و نتایج این انتخابات در سراسر کشور نکرده است. به هر ترتیب ختم کلام در حالی که به انتخابات مجلس هشتم نزدیک می شویم آیا بهتر نیست وزارت کشور موضوعاتی چون برگزاری شوی لباس را به بخش خصوصی یا بخش فرهنگی مرتبط در دولت احاله دهد و خود درصدد تهیه مقدمات برگزاری انتخابات برآید.