اولين ملاقات ما به سه سال پيش برمي گشت، وقتي که او از پله هاي پاويون فرودگاه پايين مي آمد تا به گيت خروجي مهرآباد برسد، «بورا ميلوتينوويچ» مربي مشهور اهل يوگسلاوي سابق و مهمان ويژه مراسم توپ طلاي فوتبال ايران که پس از سفري طولاني به ايران رسيده بود. خوش و بشي با ما کرد و مودبانه اجازه خواست براي رفع خستگي به بستر برود. او که در آخرين ماموريت موفقيت آميز خود، باعث اولين صعود تيم چين به جام جهاني شده بود، مربي مشهوري بود که ما هنوز از سحر کلامش خبر نداشتيم. «بورا» اما، فردا بعدازظهر، در مراسم توپ طلا، حدود 10 دقيقه روي سن آمد و با جملاتي جادويي نبض جلسه را در دست گرفت. ازجمله حرف هاي خاطره انگيز او، کلماتي بود که درباره علي دايي به زبان آورد. وقتي دايي براي دريافت جايزه روي سن آمد، بورا گفت؛ «زماني که مربي تيم چين بودم، شب هاي بسياري را راحت نخوابيدم، چون اين علي دايي شما به خوابم مي آمد و روياهايم را تبديل به کابوس مي کرد،»

بورا که سفرش با استعفاي برانکو و تصدي همايون شاهرخي در پست سرمربيگري تيم ملي توام شده بود، فردا شب در جلسه اي با حضور يکي از مقامات ارشد فدراسيون شرکت کرد که شايد سرمربي ايران براي مقدماتي جام جهاني 2006 باشد، اما رفتار ناشيانه يک خبرگزاري و لو رفتن جلسه، جو را به سمتي برد که همايون خان در پست خود باقي بماند و چند ماه بعد، سازمان تربيت بدني با سلام و صلوات برانکو را به ايران بازگرداند.

_-_-_

اين بار وقتي براي ديدن او به هتل لاله رفتم، مشغول شام خوردن بود، اما زيرچشمي بازيکنان و لابي هتل را زير نظر داشت و تا من را ديد، ميز را ترک کرد و به سويم آمد. تصور من اين بود که او به سختي چهره ام را به خاطر دارد، اما واقعيت اين بود که حتي اسم کوچک مرا نيز به ياد داشت... او حالا سرمربي تيم ملي جامائيکاست و قصد دارد براي ششمين بار به جام جهاني برود. مصاحبه را که تا پايان بخوانيد، به موفقيت او خوشبين تر خواهيد شد،

به ايران خوش آمديد آقاي ميلوتينوويچ.

متشکرم. اين سفر چهارم من به ايران است، جايي که ديدنش هميشه خوشحالم مي کند. يادش به خير سه سال پيش و مراسم توپ طلاي شما. من هم مشغوليت خاصي نداشتم و حسابي خوش گذراندم.

در ايران همه تا مدت ها از شما صحبت مي کردند. حرف هايتان تاثير خود را گذاشته بود.

فکر نمي کنم. شما غلو مي کنيد. اگر اينطور بود، چرا هيچ کدام تان حتي يک ميل به من نزديد؟ در حالي که من از وقتي آمدم، منتظر شما بودم. حتي يکي از مسوولان شما با من مذاکره کوتاهي داشت اما هرگز دنباله حرفش را نگرفت.

اين موضوع دلايل خاصي داشت. اين گفت وگو رسمي نبود و افشاي خبر، او را به دردسر انداخت و حتي باعث بازخواست او از طرف فدراسيون فوتبال ايران شد.

مهم نيست. به هر حال من در جام جهاني حاضر بودم.

به عنوان توريست؟

به عنوان يک طرفدار تيم مکزيک. شما مي دانيد که من در مکزيک زندگي مي کنم. ديگر «آن جايي» هستم.

بازي ايران - مکزيک را ديديد؟

بله. به جز علاقه به تيم مکزيک، يک دليل ويژه، داشتم؛ تماشاي بازي حسين کعبي بازيکن خوبم در تيم السد قطر که يک شاگرد حرف گوش کن و صميمي بود و ديدنش در جام جهاني از وظايف من نسبت به او به حساب مي آمد.

اما حسين آغازکننده سه اشتباهي بود که منجر به شکست ايران مقابل مکزيک شد. او توپ را بي دليل به ميرزاپور داد، ميرزاپور توپ را به رحمان رضايي سپرد و توپ لو رفت و ما گل دوم را خورديم.

خوب يادم هست. شما در کل نمايش خوبي داشتيد، به خصوص در نيمه اول. سريع بوديد و بدون ترس بازي مي کرديد، اما بعد از نيمه با روحيه کمتري به بازي ادامه داديد. بعد هم که آن اشتباه مدافعان شما و آن گل راحت.

لحظه به ثمر رسيدن اين گل از تلخ ترين لحظات تاريخ فوتبال ايران است. چون گل خيلي بدي خورديم. بازيکنان شوکه شدند و ما به راحتي گل سوم را هم دريافت کرديم، در حالي که...

حرف شما خيلي درست نيست. يک بازيکن فوتبال در جام جهاني بايد بتواند احساسات خود را کنترل کند. شما فقط يک گل خورده بوديد.

اما به هر حال اين گل باعث شکست ما شد.

به نظر من، مشکل اصلي تيم شما از زمان تعويض علي کريمي پيش آمد. کريمي يک بازيکن کامل و فوق العاده است که توانايي حفظ توپ خوبي دارد و در بازي مکزيک مرکز ثقل تيم شما بود. او نبايد زمين را ترک مي کرد. مشکل شما نه فقط دريافت آن گل که از دست دادن توپ بود، اتفاقي که با تعويض علي کريمي به وقوع پيوست.

شما در سفر قبلي از علي دايي به شدت تمجيد کرديد. نظرتان درباره نمايش او در بازي مکزيک چيست؟

او بازيکن خوبي است...

دايي در جام جهاني 37 ساله بود و عده بسياري عقيده دارند عامل اصلي شکست ما در جام جهاني دايي است.

سن که خيلي مهم نيست. مثال خوب در اين زمينه پائولو مالديني است که در فينال ليگ قهرمانان اروپا حاضر بود و اتفاقاً کاملاً قدرتمندانه بازي کرد. او 38 ساله است و ايتاليايي ها دوست دارند او در تيم ملي باشد. بازيکني که سالم زندگي کند و مراقب خودش باشد، مي تواند سال هاي سال بازي کند.

شما از پاسخ دادن فرار مي کنيد.

به هر حال ايران فرصت هاي خوبي داشت. اگر آنها را تبديل به گل مي کرد، حتي مي توانست برنده باشد.

دوست داشتيد در آن بازي مربي ايران بوديد؟

نه، نه، نه. قلب من مکزيکي است. بسياري از شاگردان من در تيم مکزيک بازي مي کردند و من براي تشويق مکزيک به ورزشگاه آمده بودم.

از کي جامائيکايي شديد؟

از ژانويه،

هدفتان در جامائيکا چيست؟

ما مي خواهيم به جام جهاني 2010 برويم.

فکر مي کنيد بتوانيد؟

من براي اين، اينجا هستم.

کار دشواري نيست؟

صد درصد. حتماً دشوار است. اما فکر کنم مي رويم.

و در اين صورت اين چندمين حضور شما در جام جهاني خواهد بود؟

ششمين. من اميدوارم.

الان چند ساله ايد؟

63 سال دارم و 2010، 66ساله خواهم بود. صعود ششم در 66 سالگي. اميدوارم اين سه عدد خوش يمن باشند. البته من خرافاتي نيستم و فکر مي کنم سرنوشت انسان در زمين تعيين مي شود نه در صور فلکي،

براي خيلي ها عجيب است که شما مدام خودتان را در معرض رقابت قرار مي دهيد. 5 بار صعود بس نبود؟

هر دفعه يک انگيزه جديد است. بودن در بين تيم هاي خوب دنيا براي من يک شانس جديد و يک ارزش فوق العاده است.

جامائيکا قبلاً با رنه سيموئز به جام جهاني صعود کرد، ما از محبوبيت بسيار او در اين کشور شنيده ايم.

طبيعي است. سيموئز افسانه طرفداران فوتبال در جامائيکاست چون اين کشور را براي اولين بار به جام جهاني برده.

مي دانيد که او به ايران آمد؟

بله، با شما در بازي هاي آسيايي سوم شد و ادامه نداد.

محبوبيت او شما را ناراحت نمي کند؟

اين مربوط به مردم است، من کار خودم را مي کنم؛ يادت باشد اسم من «بورا»ست، فعلاً 8 ماه ديگر با جامائيکا هستم و بعد براي ادامه کار تصميم مي گيرم. فعلاً من بايد به بهترين شکل وظيفه خودم را انجام بدهم.

اين تيم نسبت به تيم سال 98 خيلي متفاوت است؟

طبيعتاً. نسلي عوض شده و جواناني آمده اند که من خيلي بهشان اميدوارم.

آخرين صعود شما به جام جهاني با تيم چين بود که حريف ايران در مرحله مقدماتي جام ملت هاي آسياست. مي خواستم سوال کنم که چه اطلاعاتي درباره تيم فعلي چين داريد؟

خب، من 5 سال پيش آن جا بودم و هنوز با بازيکنانم در ارتباطم. به نظر من بهترين بازيکن آنها، شماره دهشان است که در چارلتون بازي مي کرد. «سان جي هاي» هم هنوز مهره خطرناکي است. به هر حال کار شما در جام ملت ها خيلي سخت است. گروه دشواري داريد؛ چين، ازبکستان و مالزي.

ظاهراً بازي دوستانه اي با مالزي داشتيد.

بله، 2 بر صفر آنها را برديم. اما در دو بازي ديگر 3بر صفر به ويتنام باختيم و 1-2 به اندونزي. در بين اين سه ميزبان ويتنام از همه بهتر بود.

و مالزي؟

اميد چنداني به آنها نيست.

عجيب نيست که يک تيم ضعيف مثل مالزي ميزبان جام ملت ها بشود؟

نه، اين منصفانه است، بايد به همه فرصت رقابت داد. همين طور براي توسعه فوتبال بايد مردم اين کشور را با فوتبال آشنا کرد.

ولي اين بدبيني نسبت به اين دوره جام ملت ها وجود دارد که ميزباني چهار کشور، نتايج بدي داشته باشد.

بالاخره سازماندهي فوتبال در آسيا سخت است و حالا که چهار کشور ميزبان شده اند... نمي دانم. به هر حال در فوتبال همه چيز به هم مرتبط است و اگر فوتبال در اروپا سطح بالايي دارد به دليل شرايط اجتماعي و اقتصادي آنها هم هست. اما اول از همه ابتدا بايد تماشاچي وجود داشته باشد. در آسيا به دليل تعدد کشورها و بعد مسافت کارها راحت پيش نمي رود. شما در آسيا نمي توانيد يک رقابت شانه به شانه و هميشگي را مشاهده کنيد. مثل آن چيزي که بين برزيل و آرژانتين هست.

مثال خوب همين جام ملت هاي آسياست که در بين مسابقات قاره اي از همه پايين تر است.

من جام طلايي را براي شما مثال مي زنم. به طور مثال فقط چهار ميليون مکزيکي طرفدار فوتبال در امريکا زندگي مي کنند، يا گواتمالايي ها يا السالوادوري ها که مي آيند و تيمشان را تشويق مي کنند و اين باعث به وجود آمدن يک فضاي فوق العاده مي شود. اما در آسيا آدم و تماشاچي علاقه مند کمتر است.

به نظر شما ايران براي قهرماني در آسيا چقدر بخت دارد؟

من هنوز تيم شما را نديدم، اما ايران هميشه مدعي است.

مثلاً براي اين تيم ملي 50 بازيکن خوب داشتيم.

اشتباه مي کنيد. شما مي گوييد 50 بازيکن خوب داريد و من از سرنوشت تيم المپيک شما سوال مي کنم. اگر شما 50 بازيکن خوب داشته باشيد يعني بايد در پکن مي بوديد. اين غيرممکن است.

خب، ما در آن رده سني دچار فقر بازيکن بوديم.

وقتي در اين رده بازيکني نداريد، يعني بايد کار کنيد، کار براي آينده.

آقاي ميلوتينوويچ بد نيست که از افشين قطبي سوال کنم. يکي از دوستان مي گفت او از دوستان نزديک شماست.

بله، افشين دوست خيلي خوب من است. او با تيم «پرسپوليس» قرارداد بسته.

پرسپوليس. به نظر شما او مي تواند؟

بله.

اما او هرگز تجربه سرمربيگري نداشته.

خب، حالا وقتش رسيده. من مطمئنم او سرمربي خوبي خواهد شد.

ولي پرسپوليس تيم پرطرفداري است و کار کردن در اين تيم ساده نيست.

او احتياج به فرصت دارد تا از تجربه هاي کار در کره و امريکا استفاده کند. من شک ندارم که مي تواند.

ولي او... به نظر زيادي آرام و جنتلمن است.

مهم اين است که شما بازي را بلد باشيد. مگر الکس فرگوسن جنتلمن نيست؟

چرا. اما وقتش که برسد با کفش بکام را ادب مي کند.

نمي دانم ... ولي من به او اطمينان دارم.

او را از کجا مي شناسيد؟

در آکادمي او کار مي کردم.

شما؟

بله. در دهه 1990 . او يک آکادمي شامل کلينيک و مدرسه فوتبال داشت که کار در آن لذتبخش بود.

به جز او با مربي ديگري آشنا هستيد؟

نه.

مثلاً جلال طالبي؟

بگذار ببينم. او مربي شما در جام ملت هاي آسيا 2000 در بيروت بود.

و قرار بود دستيار شما بشود؟

در کجا؟

در تيم ملي امريکا؟

(مي خندد) ... داستان جالبي است. اين خبر مال کيست؟

خود آقاي طالبي. او قبل از جام جهاني 94، در مصاحبه اي اعلام کرد بورا مي خواهد مرا به عنوان دستيار انتخاب کند اما من به دليل روابط خصمانه ميان ايران و امريکا قبول نکردم.

(خنده) ... نه، نه. اين غيرممکن است. البته او را از زمان حضور در سن خوزه مي شناسم. اما من براي هدايت تيم امريکا، تيم خودم را داشتم و نياز به آدم جديدي نبود.

دستياران شما که بودند؟

استيوسمپسون، زيگي اشميت و تيموليا کوفسکي. جواناني که بعد از من کار را در دست گرفتند. متاسفانه ما افتخار همکاري با آقاي طالبي را نداشتيم،

اين براي چهارمين مرتبه است که بورا ميلوتينوويچ به ايران مي آيد. در سفر سوم او به تهران جامعه فوتبال ايران متوجه شد که بورا چه انسان باهوش و بانشاطي است و به چه علت است که در بيست، سي سال اخير در قاره هاي مختلف جهان يک کارنامه موفق از خود به جا گذاشته است. در سال 82 برگزارکنندگان مراسم توپ طلاي فوتبال ايران بورا و والدير ويرا را به عنوان مهمانان ويژه آن مراسم که به معرفي بهترين هاي ليگ 82-81 اختصاص داشت به تهران دعوت کردند. مراسم در هتل المپيک تهران برگزار مي شد. ابتدا ويرا مربي اي که ايران را به جام جهاني 1998 برده بود بالاي سن رفت و بدون اينکه حرفي بزند و احساساتي از خود بروز دهد جايزه بهترين مربي فصل را به فرهاد کاظمي اهدا کرد. بعد نوبت به بورا رسيد. او از همان ابتدا که به همراه رضا چلنگر از پله ها بالا مي رفت همه را تحت تاثير قرار داد، با همه روبوسي کرد و سريعاً بدون اينکه کسي او را دعوت کرده باشد به پشت ميکروفن رفت و گفت؛ «مي دانيد شباهت ما يوگسلاوها و کروات ها با شما ايراني ها چيست؟ ما هم مثل شما وقتي به همديگر مي رسيم سه بار صورت هم را مي بوسيم.» او با همين جملات همه را شيفته خود کرد و بعد هم به تمجيد از فوتبال ايران و علي دايي پرداخت. بورا در پايان مراسم هنگامي که با افراد مختلف روبه رو مي شد همين رويه را ادامه داد تا نشان دهد آن صحبت هايي که روي سن درباره دايي و ايران کرده يک «سياه بازي» نبوده بلکه از حافظه، هوش و روابط عمومي فوق العاده او نشأت مي گيرد. بورا هنگامي که به يحيي گل محمدي رسيد بلافاصله به سمت او رفت و از بازي متفکرانه و خونسرد يحيي در خط دفاعي ستايش کرد. او طوري درباره سبک بازي دفاع آخر ايران حرف مي زد گويي چندين ماه او را زير نظر داشته. خود يحيي از اينکه اين مربي بزرگ به اين خوبي او را مي شناسد شوکه شده بود.

اخلاق اين پيرمرد 63 ساله، در اين چهار سال عوض نشده است. به مصاحبه او دقت کنيد که چگونه با زير و بم فوتبال ايران و آسيا آشناست. او به نحوي در مورد مشکلات فوتبال آسيا صحبت کرده انگار 10 سال است در فوتبال اين قاره مشغول به کار است. اگر بگوييم اطلاعات او در مورد فوتبال آسيا بيشتر از بسياري مربيان ايراني است درباره بورا غلو نکرده ايم. واقعاً چه نيازي وجود دارد که يک مربي شاغل در جامائيکا که در مکزيک زندگي مي کند اين قدر نسبت به فوتبال ايران و آسيا اطلاعات داشته باشد؟ بورا با چنان شور و اشتياقي درباره شاگردش حسين کعبي صحبت مي کند گويي اين دو سال ها در کنار هم بوده اند و الفتي ديرينه با هم دارند. مطمئناً اطلاعات قابل توجه بورا درباره فوتبال به ايران و قاره آسيا منحصر نمي شود و او مي تواند به همين دقت درباره فوتبال آفريقا هم صحبت کند. بورا به اين توجه نمي کند که در حال حاضر در منطقه امريکاي شمالي مشغول به کار است و اين احتمال وجود دارد که تا آخر عمرش هم ديگر اين فرصت را پيدا نکند تا روي نيمکت يک تيم آسيايي بنشيند. او خود را يک مربي بين المللي مي داند و خود را موظف کرده که هميشه اطلاعاتش درباره تمام اتفاقات فوتبال دنيا کامل باشد. از طرفي عشق و علاقه او به فوتبال باعث مي شود که او هميشه با شور و اشتياق خاصي فوتبال را تعقيب کند و نسبت به اخبار بازيکناني که در طول اين سال ها با آنها کار کرده بي تفاوت نباشد و حتي از ارتباطش با بازيکنان سابقش در گوشه و کنار دنيا مي گويد.اين اخلاق مربي اي که سابقه حضور در پنج جام جهاني با پنج تيم متفاوت از قاره هاي مختلف را دارد نشان مي دهد که يک مربي بين المللي بايد چه ويژگي هايي داشته باشد و خود را چگونه موظف مي کند که به روز باشد. اين مربي صرب تبار سابقه مربيگري در تيم هاي ملي مکزيک، کاستاريکا، امريکا، نيجريه، هندوراس، جامائيکا و چين را دارد. همچنين در کارنامه اش مربيگري در باشگاه هاي آرژانتين و قطر هم ديده مي شود. جالب اينکه او هرگز در کشور و قاره خودش تيم نگرفته و هميشه به دنبال ماجراجويي و آشنا شدن با فوتبال ديگر نقاط جهان بوده. در پيشينه بورا سابقه کار در آفريقا، آسيا، امريکاي شمالي و امريکاي جنوبي به چشم مي خورد و به همين علت بايد او را يک مربي کاملاً بين المللي دانست که يک سال در مکزيک کار کرد، سال بعد به نيجريه رفت و بعد روي نيمکت يک تيم آسيايي (چين) نشسته است.

صرفاً داشتن دانش مربيگري براي رسيدن به اين عملکرد تحسين برانگيز کافي است و بورا با بهره گيري از اطلاعات کامل و جامع اش نسبت به فوتبال جهان و روابط عمومي عالي اش در سفر به دور دنيا موفق عمل کرده است.امثال بورا ميلوتينوويچ به فوتبال به چشم تنها يک حرفه نگاه نمي کنند و به دنبال اين نيستند که فقط از اين راه پول در بياورند. لذت بردن از کار در اولويت اصلي آنها قرار دارد و به همين علت است که بورا پس از پشت سر گذاشتن پنج جام جهاني باز هم براي رساندن جامائيکا به جام جهاني مثل يک جوان انگيزه دارد. مدت همکاري کعبي و بورا يک سال هم نشد اما ميلوتينوويچ حسين را فراموش نکرده و با علاقه خاصي درباره شاگرد سابقش در السد قطر صحبت مي کند. مطمئناً او چنين احساسي نسبت به صدها بازيکن ديگري که در اين چند دهه با آنها کار کرده است دارد و بايد به اين اخلاق اين مربي بزرگ و جهاني احترام گذاشت. مطمئناً اگر چند سال بعد او براي پنجمين بار به ايران سفر کند باز هم با مردي روبه رو خواهيم شد که درباره فوتبال ايران و آسيا صحبت و با عشق و علاقه خاصي اخبار حسين کعبي را جست وجو مي کند. منتظر او در ششمين جام جهاني اش باشيد.

هرچند که شنيده مي شد مهرزاد معدنچي با طيب خاطر به تيم ملي دعوت نشده و واکنش او و قلعه نويي هم زير ذره بين خبرنگاران بوده اما اين طور که پيداست مهرزاد فعلاً همه چيز را فراموش کرده و دوست دارد هر طور شده در ترکيب اصلي تيم ملي قرار بگيرد. در عين حال به نظر مي رسد که بعد از پايان جام ملت ها نيز اين بازيکن شکار بزرگ فصل نقل و انتقالات باشد.

_-_-_

وضعيت اردو را چطور مي بيني؟

خيلي خوب، از هر نظر تيم در شرايط خوبي به سر مي برد. تمرينات منظم و هدفداري را در اين مدت انجام داده ايم و مطمئن هستم از نظر بدني مشکلي در جام ملت ها نخواهيم داشت. روحيه تيم هم بسيار خوب است.

دو بازي تدارکاتي براي جام ملت ها کافي است؟

به هر حال بازي تدارکاتي به تيم کمک مي کند و مشکلي هم وجود ندارد. نمي دانم چرا اينقدر نسبت به بازي هاي تيم ملي موضع گرفته اند. هر بازي تدارکاتي نکاتي دارد و فکر مي کنم بايد نکات مثبت بازي ها را هم در نظر بگيريد.

آيا اين بازي ها به تيم ملي کمک مي کند؟

صددرصد کمک مي کند. به هر حال بايد با شرايط کنار بياييم. فکر مي کنم بازي با جامائيکا بهتر از غنا باشد.

چقدر اميدواري در ترکيب اصلي تيم قرار بگيري؟

هيچ انساني نااميد نيست. من هم تمام تلاشم را مي کنم تا به ترکيب اصلي تيم ملي راه پيدا کنم. در اين مدت هم خيلي تلاش کردم اما بايد بيشتر توي چشم باشم تا نظر کادر فني را جلب کنم.

تو در ليست اولي که اعلام شد نبودي و اگر نيکبخت مصدوم نشده بود به احتمال زياد دعوت نمي شدي. اين موضوع تو را اذيت نمي کند؟

وقتي نبودم هم گفتم که حتماً سليقه شان بوده و به سليقه آنها احترام مي گذارم. وقتي روزهاي اول به اردو آمدم احساس خوبي نداشتم و فکر مي کردم با جمع فاصله دارم اما اين احساس فقط چند روزه بود و اکنون کاملاً شرايط عادي است و خودم را را جزيي از تيم مي دانم. وقتي با خودم فکر مي کنم اين اتفاقات را يک جور قسمت مي دانم.

فکر مي کني بتوانيم در جام ملت ها قهرمان شويم؟

تيم بسيار خوبي داريم و حتي مي توانم با جرات بگويم اين تيم از تيم جام جهاني هم بهتر است. در هر پست سه بازيکن خوب داريم و فکر مي کنم بزرگ ترين معضل کادر فني ارنج کردن تيم است. اگر بدشانسي نياوريم قهرمان خواهيم شد.

اين احتمال وجود دارد که تو را در دفاع چپ بازي دهند؛ همان جايي که اختلافات تو و پروين آغاز شد؟

من مشکلي با پست دفاع چپ ندارم. مربي اگر بگويد چه چيزي از من مي خواهد خيلي راحت مي توانم در دفاع چپ بازي کنم.

اما خاطره خوبي از دفاع چپ نداري.

خاطره... لابد دوران علي پروين را مي گوييد؟،

بله همان موقع را مي گويم.

زمان علي پروين در پرسپوليس مشکل از من نبود. بلکه از کساني بود که کنارم بازي مي کردند. شايد آنها درک خوبي از خواسته پروين نداشتند و کارايي خوبي هم در زمين پيدا نمي کردند. من در جام جهاني مقابل آنگولا دفاع چپ بازي مي کردم و مشکلي هم پيش نيامد. برانکو هم از من راضي بود.

اختلافات خودت با پروين را کتمان نکن.

کتمان نمي کنم. پروين من را دفاع چپ مي گذاشت و انتظار داشت در حمله هم باشم... اين طور که نمي شد. مربي هر چيزي از من بخواهد من انجام مي دهم.

در کار دفاعي کارايي داري؟

کارايي زياد دارم. من راحت مي توانم در دفاع چپ بازي کنم.

فکر مي کني فريدون زندي براي اين پست خوب باشد؟

اميدوارم که خوب باشد. زندي انتخاب مربيان است و قطعاً با اهدافي که مربي ترسيم کرده هماهنگ است.

تو در خط هافبک کارايي بهتري نداري؟

چرا دارم. خيلي بهتر مي توانم بازي کنم. چون ذاتاً بازيکن تهاجمي هستم اما دفاع کردن را هم بلدم.

آينده ات چه مي شود؟ قراردادت با پرسپوليس تمام شد؟

بعد از جام ملت ها در موردش تصميم مي گيرم. احتمال دارد با پرسپوليس قرارداد ببندم.

اين روزها حرف هاي زيادي در مورد اختلافات تو و استيلي زده مي شود.

من هم اين خبرها را شنيدم. اما وقتي استيلي با من تماس گرفت و با هم صحبت کرديم ديدم هيچ مشکلي وجود ندارد و فقط بي دليل همه چيز را بزرگ کرده اند.

شايعه هايي هم وجود دارد که تو را به تيم رقيب وصل مي کند.

تا به حال اصلاً صحبت نشده است. ولي اگر پيشنهادي باشد روي پيشنهاد استقلالي ها فکر مي کنم.

فکر مي کني؟

بله... به هر پيشنهادي بايد فکر کرد.

اگر پيشنهاد خارجي بيايد؟

صد درصد مي روم.

نظرت در مورد خريدهاي قرمز و آبي چيست؟

فکر نمي کنم که پرسپوليس بازيکن گرفته باشد. پرسپوليس در دفاع به بازيکنان طراز اول نياز دارد. اما هنوز اقدامي نشده است. البته به من هم مربوط نمي شود چون پرسپوليس مديران خوبي دارد.

چند درصد احتمال دارد در پرسپوليس بماني؟

احتمالش زياد است... اين تيم را دوست دارم و مي خواهم براي آن بازي کنم.

عبدالله ابراهيم مدير ورزشي باشگاه شارجه مرد خونگرمي است که علاقه اش به ايراني ها از همان ابتدا مشخص مي شود. وقتي مي گوييم ايران با خنده جواب مي دهد؛ «اوه، يک بار جلوي تيم شما بازي کردم و مهاجم ايران روي يک توپ بيني مرا شکست. البته او بعداً از من عذرخواهي کرد. من هم اصلاً به دل نگرفتم چون اين جزيي از فوتبال است.»ابراهيم دروازه بان سابق تيم ملي امارات است که عضوي از تيم پرافتخار اين کشور در جام جهاني 1990 ايتاليا بوده. مسابقاتي که حضور در آن بزرگترين دستاورد تاريخ فوتبال همسايه جنوبي ايران است.گفت وگوي ما با عبدالله ابراهيم از باشگاهش شارجه آغاز مي شود و فصلي که گذشت. او مي گويد؛ «ما فصلي پر از بدشانسي را پشت سر گذاشتيم. البته آخر کار، شرايط بهتر شد، اما اگر مربي خارجي ما کمي بهتر کار مي کرد، حتي قهرماني دور از دسترس ما نبود.» تيم شارجه در 10 بازي اين فصل فقط از يک خارجي استفاده کرد؛ مسعود شجاعي که جزء بهترين هاي تيمش بود اما اگر «رنه وبر» با رسول خطيبي آن قدر لج نمي کرد که او از تيم به الامارات برود، شايد نتيجه نهايي خيلي بهتر از اين مي شد. ابراهيم مي گويد؛ «شيخ احمد رئيس باشگاه يک مربي بومي را جانشين مربي برزيلي کرد و ما بعد از باخت به الوصل، العين، الاهلي فجيره و الاهلي دبي را برديم و چهارم شديم.» او ادامه مي دهد؛ «رسول خطيبي ارزش هايش را در الامارات نشان داد و باعث بقاي اين تيم در ليگ بود، در حالي که اگر پيش ما مي ماند، حتي نتايج بهتري مي گرفتيم.» او درباره بازيکنان ايراني مي گويد؛ «وري گود، وري گود،» و اضافه مي کند؛ «مسعود شجاعي زين الدين زيدان آسياست.» اما اين تنها حرف مدير ورزشي شارجه نيست. او عقيده دارد بازيکنان ايراني در زمين زياد حرف مي زنند؛ «ايراني ها اگر آرامش خود را حفظ کنند و کمتر در حاشيه بروند، حتماً موفق تر خواهند بود.»ابراهيم مي گويد شارجه قصد دارد قرارداد مسعود شجاعي را تمديد کند. آنها يک بازيکن برزيلي به نام اندرسون را نيز به خدمت خواهند گرفت. وقتي از تنها جاي خالي باقي مانده سوال مي کنيم، مي گويد؛ «شايد از ايران و شايد از يک کشور ديگر.»مربي فعلي شارجه جمعه ربيع است که ممکن است جاي خود را به فرد تازه اي بدهد. آنها مي خواهند مدعي قهرماني باشند.

ايسنا؛ علي دايي اسطوره فوتبال ايران باور دارد تيم ملي براي قهرماني در رقابت هاي جام ملت ها به اندازه کافي تجربه دارد. دايي که به تازگي کفش هايش را آويزان کرده مورد توجه رسانه هاي آسيا و استراليا است.مجله Four four two استراليا در گزارش ويژه اي درباره سرمربي کنوني سايپا نوشت؛ «دايي يکي از اعضاي تيمي بود که ناباورانه نتوانست در مرحله گروهي جام جهاني 2006 بالاتر از آنگولا قرار بگيرد. اما دايي که مرد سال فوتبال آسيا شده، بيش از صد بار براي تيم ملي به ميدان رفته و رکورد 109 گل ملي را در دوران بي نظير حرفه اي اش دارد، او فکر مي کند ايراني ها از رقابت هاي جام جهاني در تابستان گذشته درس هاي زيادي آموخته اند.او که يکشنبه، همراه تيم منتخب فيفا در جام «اتحاد سياسي هنگ کنگ» شرکت کرده بود در رابطه با جام ملت هاي 2007 آسيا به اتحاديه ورزشي نويسان (PA Sport) گفت؛ «کار دشواري خواهد بود، اما فکر مي کنم تيم خوبي داريم. قهرماني سخت است چرا که ژاپن، عربستان و کره براي رسيدن به آن مبارزه مي کنند. کار ما سخت خواهد بود. تيم ملي تغيير نکرده، تنها چند بازيکن جوان به آن افزوده شده اما آنها بسيار باتجربه هستند و اين به سودشان خواهد بود، چرا که مي دانند چه مي کنند ما تيم خوبي در اختيار داريم. 9 يا 10 بازيکن در ترکيب اصلي، همان بازيکنان سال گذشته هستند و تغييري نکرده اند.» با وجود کاميابي ها و پيشنهاد چشمگير اخير، دايي به سايپا وفادار است؛« با باشگاهي مذاکره نکرده ام، به پرسپوليس هم فکر نمي کنم. با سايپا قرارداد دارم، مي خواهم در اين تيم بمانم. درباره تيم ملي هم بايد بگويم در حال حاضر امکان رخ دادن چنين حالتي وجود ندارد اما در آينده هر اتفاقي ممکن است صورت بگيرد. نکات بسياري آموخته ام که مي تواند به من به عنوان مربي کمک کند. مي توانم از تجربياتم براي پيشرفت فوتبال ايران استفاده کنم. شايد حتي در آينده سرمربي تيم ملي ايران هم بشوم.»

 دوپينگي هاي کشتي را همه مي شناختند. غير از اينها که محروم شده اند، چند تاي ديگر هم هستند. حتي افرادي که به آنها آمپول هاي نيروزا تجويز مي کنند نيز شناخته شده هستند.لو رفتن اين پنج نفر، درست دو ساعت بعد از مصاحبه رئيس فدراسيون پزشکي ورزشي با فارس نيوز اتفاق افتاد که اصلاً منکر وجود کشتي گيران دوپينگي شده و از جانب خودش و دکتر طاهري دبير ستاد مبارزه با دوپينگ، طرح چنين مساله اي را عجيب و بي دليل دانسته بود،نمي دانيم آنها پنهان مي کردند يا فقط ناآگاه بودند و بي اطلاع از مسائل حوزه مسووليت شان؟، همين پاک جلوه دادن هاي غيرواقعي فضاي ورزش است که 9 دوپينگي روي دست وزنه برداري گذاشت.

به هرحال هادي پورعليجان کشتي گير 120 کيلوگرم و رکورددار رجزخواني در کشتي، براي دومين بار بود که دستش رو مي شد. او هشت سال از حضور در مسابقات محروم شده. يک ميليون تومان هم جريمه اش کرده اند. صدور حکم جريمه نقدي ابهام دارد، زيرا هشت سال ديگر سن و سال او به درد کشتي گرفتن نمي خورد، پس قطعاً اين مبلغ را نخواهد پرداخت.عليرضا قرايي که برادرانش رضا و حميد قهرمانان مسابقات قوي ترين مردان هستند نيز دو سال محروم شده. مهدي بهکار و بابک خورشيدي هم دو سال، مثل امين مرداني 96 کيلوگرم لرستان. اما او نيز مثل پورعليجان سابقه دوپينگ دارد و احتمالاً عبارت «آرشيو» در فرهنگ لغت ستاد مبارزه با دوپينگ نيز تعريفي کاملاً ايراني دارد. ستادي که مثبت بودن آزمايش ساجد جلالي را فقط به خود او اعلام کرد، اما اين بار، فشار رسانه ها مانع از محرمانه ماندن اسامي کشتي گيران متخلف شد.

روز گذشته با حضور بيش از 150 دونده از 22 باشگاه کشور و در 17 ماده دووميداني در رده سني بزرگسالان در ورزشگاه هاي شهيد شيرودي و قيانوري تهران برگزار شد. که در نهايت سه رکورد ملي توسط سجاد مرادي در 1500 متر با زمان 3 دقيقه و 38 ثانيه و 80 صدم ثانيه رکورد پيشينش را 24 صدم ثانيه کاهش داد، مهدي شاهرخي در پرتاب وزنه با 44 سانتي متر بهبود توانست وزنه اش را 57/19 متر پرتاب کند. کاوه موسوي هم در پرتاب چکش با پرتاب 75/65 متر رکوردش را يک متر جابه جا کرد. همچنين در مجموع مدال ها و امتيازات تيم نفت تهران صدرنشين شد، تيم دانشگاه آزاد اسلامي در رده دوم جدول قرار گرفت و تيم ذوب آهن اصفهان نيز سوم است. در کنار آن بسياري از دونده هاي حاضر مانند هادي سپهرزاد در چندگانه، محمد ارزنده و محمد عاکفيان با وجود آسيب ديدگي باز هم مسابقه دادند. در اين مراسم با دستور سازمان تربيت بدني جوايز 15 ميليون تومان معادل 100 سکه بهار آزادي به احسان حدادي، سجاد مرادي، احسان مهاجر شجاعي و عباس صميمي ورزشکاراني که در يک ماه گذشته موفق به دريافت سهميه ورودي المپيک شده بودند، اهدا شد.

منصور برزگر پس از اعلام خبر مثبت بودن دوپينگ پنج کشتي گير گفت؛ خيلي متاسفم که اين اتفاق ها مي افتد و بدون توجه به نصيحت ها و راهنمايي ها، دانسته يا ندانسته جوانان دوپينگ مي کنند. قصد محکوم يا متهم کردن کسي را ندارم، اما شايد برخي مربيان نيز در مساله دوپينگ نقش داشته باشند. به خصوص آنهايي که داعيه علم دارند؛ اما آنهايي که داعيه هنر و تکنيک دارند، به مسائل فني بيشتر از هر چيز ديگري توجه مي کنند.مدير تيم هاي ملي در خصوص ادعاي پورعليجان مبني بر احتمال آلوده بودن مکمل هاي تيم ملي گفت؛ تمام کشتي گيران اعزامي به مسابقات جهاني و بازي هاي آسيايي از همين مکمل ها استفاده مي کنند و اگر آلوده بود، در چين يا قطر دوپينگ آنها مثبت اعلام مي شد. همچنين پورعليجان گفته که ميزان ماده ممنوعه موجود در بدن او کمي بالاتر از حد بوده، در حالي که ماده ممنوعه مجازات دارد، چه يک ذره و چه به مقدار زياد. برزگر در خصوص سهميه هاي شرکت در مسابقات مرحله نهايي انتخابي تيم ملي گفت؛ هيچ کشتي گيري جايگزين نفرات محروم شده نمي شود. در خصوص درخواست ها نيز تمام موارد از جمله تورج کفايي رد شده و تنها شايد در صورت دادن تعهد، به سه نفر سهميه دهيم .

تيم ملي ووشوي نوجوانان و جوانان ايران با کسب 13مدال به کار خود در چهارمين دوره رقابت هاي آسيايي کره جنوبي پايان داد تا در بخش سانشو، پس از چين، ويتنام و کره در جايگاه چهارمي آسيا قرار بگيرد. البته به گفته دکتر علي نژاد، سرپرست فدراسيون، هنوز رده بندي کلي مسابقات اعلام نشده است. دکتر مهدي علي نژاد سرپرست فدراسيون ووشو با اشاره به اين که براي اولين بار يک طلا و دو نقره آسيايي در تالو کسب شد، 16 حکم قهرماني به تالوکاها تعلق گرفت و از 12 وزن سانشو در 10 وزن با چيني ها برخورد کرديم، يادآور شد؛ تمامي اينها به منزله اتفاقاتي منحصر به فرد در تاريخ ووشوي ايران است که البته واگذاري نتيجه به چيني ها هم طبيعي بود؛ زيرا از تيمي که تنها يک ماه و نيم در اردو باشد بيش از اين انتظار نمي رفت. کسب مدال توسط تمامي بانوان سانشوکاران نيز اتفاقي جالب توجه در سانشوي ايران قلمداد کرد و لطف خدا و تلاش شبانه روزي تيم ملي را از دلايل اصلي نتايج تيم ملي دانست. وي با اشاره به تبريک «ون شيائولين» در روز پاياني رقابت ها به ايران گفت؛ دبيرکل فدراسيون جهاني ووشو اذعان داشت 13 مدال بالاترين تعداد مدال کسب شده ايران در تاريخ مسابقات آسيايي و جهاني ووشو است.

بسياري فدراسيون واليبال و گاييچ سرمربي صربستاني تيم ملي را به خاطر حذف چهره هاي نامدار به باد انتقاد گرفتند. اما مبرهن است که تيم ملي واليبال هرگز همان تيمي نيست که نقره بوسان را به ارمغان آورد. دو سالي است که اين تيم ديگر نتوانسته به اوج برسد و حتي با برکناري پارک کي وون و استخدام کياچ هم به نتيجه نرسيده. سعيد درخشنده دبير فدراسيون واليبال در اين باره مي گويد؛ «گاييچ يکي از 5 مربي اول جهان است و حتي خيلي ها باور نمي کردند که او با ايران قرارداد ببندد، اما گاييچ با اين شرط، با30 سال سابقه مربيگري و 27 مدال المپيک و جهاني به ايران آمد که به او اختيارات تام بدهيم. ما اين شرط را پذيرفتيم و حالا هم بايد تحمل کنيم و حتي ناکامي ها را بپذيريم تا با بازيکناني باانگيزه، در بلندمدت يعني در بازي هاي آسيايي گوانگ ژو و المپيک لندن به نتيجه برسيم. البته ما منکر زحمات بازيکنان افتخارآفرين مان نيستيم و قطعاً در مراسمي از آنها به بهترين شکل ممکن تقدير خواهيم کرد.ببينيد ما حتي داريم بازيکناني که در سنين بالاي 30 سال هم هنوز در اوج هستند اما متاسفانه تلاش ما براي بازگرداندن بازيکنان به روزهاي آرماني بي نتيجه ماند و حالا هم به جواناني با انگيزه نيازمنديم.»

به رغم اينکه هواي روز يکشنبه در ويمبلدون و منطقه عمومي لندن هوايي عالي و آفتابي بود، ولي خبري از برگزاري مسابقات ويمبلدون نبود. چرا که براساس يک رسم قديمي، مسابقات اين تورنمنت 131 ساله در روزهاي يکشنبه مياني (روز هفتم بازي ها) تعطيل است. بازي ها مجدداً از روز دوشنبه پيگيري شده است و در قسمت مردان و زنان و در بخش هاي پايين جدول که بازي ها به دليل بارش باران در روز شنبه لغو شد، انجام شده و روز سه شنبه هم بازي ها تعطيل است ولي احتمالاً اگر مجدداً باران مهمان بازي ها شود، چند مسابقه اي هم در آن روز انجام مي شود. در روز چهارشنبه هم مسابقات در دور يک چهارم نهايي برگزار خواهد شد. (مجموعاً هشت بازي در دو جدول مردان و زنان) و به همين ترتيب دورهاي بعدي هم انجام مي شود و در روز يکشنبه آينده قهرمانان سال 2007 معرفي خواهند شد. اما روز گذشته پيت سمپراس بهترين تنيسور جهان در دهه گذشته و قهرمان هفت دوره ويمبلدون به لندن آمد تا از روز دوشنبه ديدارهاي ويمبلدون امسال را پيگيري کند. سمپراس که بهترين تنيسور تاريخ قرن گذشته لقب گرفته است، براي اولين بار در سال 1993 در فينال ويمبلدون بر هموطنش جيم کورير پيروز شد و به قهرماني رسيد. حالا که صحبت از قهرمان پيشين ويمبلدون شد، بد نيست نگاهي به ليست قهرمانان 15 دوره گذشته ويمبلدون در بخش هاي مردان و زنان بيندازيم که يادآوري نام آنان خالي از لطف نخواهد بود.

يادي از قهرمانان پيشين

در بخش مردان و در سال 1992- آندره آغاسي، 1993 و 1994 و 1995- پيت سمپراس، 1996- ريچارد کرايچک، 1997 و 1998 و 1999- پيت سمپراس، 2001- گوران ايوانيسويچ، 2002- ليتون هيوييت، 2003 تا 2006- راجر فدرر به قهرماني ويمبلدون رسيده اند.در جدول زنان هم در سال 1992 و 1993- اشتفي گراف، 1994- کونچيتا مارتينز، 1995 و 1996- اشتفي گراف، 1997- مارتينا هينگيس، 1998- يانا نووتنيا، 1999- ليندسي داونپورت، 2000 و 2001- ونوس ويليامز، 2002 و 2003- سره نا ويليامز، 2004- ماريا شاراپووا، 2005- ونوس ويليامز و 2006- اميلي مورسمو به قهرماني رسيده اند.

چند نکته

- جاستين هنن نفراول زنان جهان تا به حال دو بار در سال هاي 2001 و 2006 به فينال ويمبلدون رسيده ولي در هر دو نوبت شکست خورده است. (يک بار از ونوس ويليامز و يک بار از اميلي مورسمو)

- خواهران ويليامز تا به حال پنج جام قهرماني ويمبلدون را به خانه برده اند. (ونوس سه بار و سره نا دو بار) و جالب اينکه در سال هاي 2002 و 2003، فينال کاملاً خواهرانه را سره نا از ونوس برده است.

- در هفت نوبتي که پيت سمپراس قهرمان ويمبلدون شده، طرف فيناليست او شش نفر مختلف بوده اند. (جيم کورير، گوران ايوانيسويچ، بوريس بکر، سدريک پيولين، آندره آغاسي و پاتريک رفتر) و فقط ايوانيسويچ دو بار شسکت مقابل او را در فينال ويمبلدون تجربه کرده است.

- راجر فدرر هم در چهار قهرماني پياپي اش در چهار دوره گذشته توانسته بر نادال، راديک و فيليپوسيس غلبه کند که در اين بين اندي راديک دو بار مغلوب راجر شده است.