شرق؛ بحث مربوط به برابري جنسيتي، تنها به زندگي کاري ما مربوط نمي شود، بلکه به طور کلي به عدالت طلبي بشر صرف نظر از جنسيت او مربوط مي شود و به معني پرداخت مساوي در برابر کار مساوي، دسترسي برابر به آموزش حرفه اي، اشتغال، حقوق، بازنشستگي، خدمات بهداشتي، ترفيع و مراقبت از کودکان است.

برابري جنسيتي همچنين به معني عدم استفاده از ادبيات و زبان تبعيض آميز، ساعات کاري قابل تغيير، برخورداري والدين از مرخصي، امکان حضور برابر در رسانه هاي گروهي، اتخاذ سياست هايي عليه به کارگيري تمامي اشکال زور و اجبار در محيط کار، دسترسي برابر به اتحاديه هاي کارگري و سازمان هاي حرفه اي و مشارکت در ارگان هاي تصميم گيرنده آنها است.

بايد روحيه برابري را در سراسر جامعه تسري داد. در اين رابطه، نقش رسانه هاي گروهي تعيين کننده است. آنها بايد از برابري جنسيتي هم در محيط کار و هم بيرون از آن دفاع کنند. مسووليت گشودن باب بحث و مذاکره درباره اين مسائل بر دوش رسانه هاي گروهي است تا از اين طريق اطلاعات بيشتر و بهتري در اختيار جامعه قرار گرفته و محدوديت ها و باورهاي کليشه اي درهم بشکند. فدراسيون بين المللي روزنامه نگاران (IFJ)، سازمان بين المللي کار (ILO) و منشور حقوق بشر ملل متحد همگي بر اين اصول تاکيد دارند. با اين وجود هنوز در هيچ جاي جهان برابري واقعي جنسيتي ميان زن و مرد تحقق نيافته است.

باورهاي قالبي در رسانه ها

باورهاي کليشه اي به کرات در رسانه ها به کار مي رود. (زن، خدمتکار خانواده است.) اين باورها را مي توان پيرامون ستارگان هنري غرب و عرب به وفور مشاهده کرد. رسانه ها از اينان به عنوان «معتادان به فرآورده هاي آرايشي بهداشتي» ياد مي کنند. تلويزيون و راديو نيز از زنان براي تبليغ فرآورده هاي تجاري سود مي برند. استفاده از اين باورهاي کليشه اي نه تنها مانعي ذهني در برابر انتظارات جامعه از زنان به وجود مي آورد، بلکه مانع تجلي استعدادهاي خود ما نيز مي شود.

ساختار اغلب جوامع بر اساس فرضياتي استوار است که جانبداري جنسي را تشويق و تبليغ مي کنند و اين جانبداري، متاسفانه در زبان ما نيز منعکس شده است. اين برعهده ما روزنامه نگاران زن و مرد است که هرجا امکان مي يابيم با اين باورها مبارزه کنيم. وقتي ما از زبان جانبدارانه استفاده مي کنيم (صنعتگر Craftsman، تاجر businessman، آتش نشانFireman ، پليس Policeman و...) در واقع از يک جهت گيري مخرب حمايت مي کنيم که مفاهيم نهفته در بطن اين واژه ها را فقط به حيطه جنس مذکر محدود مي کند و زنان را به طور ضمني از اين عرصه ها کنار مي گذارد.

برخي رهنمودهاي کلي براي اجتناب از جنسيت گرايي در رسانه ها از تاکيد بر مشخصات جسمي، نقش مادري و جايگاه خانوادگي زنان حتي الامکان خودداري کنيد، مگر آنکه اجتناب ناپذير باشد (مي توان در اين مواقع، مثلاً از خود پرسيد که انعکاس اين اطلاعات در مورد مردان لازم است؟)

ضروري است که مخاطب خود را به درستي تشخيص دهيد و مطمئن شويد که هنگام نقل قول از «کارشناسان» يا «شاهدان» برابري جنسيتي را رعايت کرده ايد.

- شخصيت مستقل زنان (عنوان، اسم و نظرات آنها) را منعکس کنيد و هيچ گاه آنها را به عنوان «همسر آقاي» خطاب نکنيد.

- سعي کنيد از توصيف هايي که محدوديت هاي تاريخي زنان را در جامعه پررنگ تر مي کند يا نقش آنها را در جامعه بي اهميت جلوه داده و سوءاستفاده از زنان را تبليغ مي کند، خودداري کنيد. دقت کنيد نقش هايي را به جنسيت ها نسبت ندهيد که تقويت کننده جهت گيري هاي کليشه اي در جامعه باشد. استفاده از توصيف هايي چون «پرستار مرد» و «پزشک زن» به تبعيض جنسي در جامعه دامن مي زند، زيرا تلويحاً اين نکته را تداعي مي کند که دستيابي به سطحي از مهارت که لازمه يک پزشک است براي زنان «غيرطبيعي» است يا اينکه کار کردن به عنوان يک پرستار براي مردان غيرمعمول است، زيرا پرستاري اساساً يک حرفه زنانه است.

- سعي کنيد هر دو جنس را ابناي بشر بناميد و آنها را با مجموعه اي از پيشداوري هاي پذيرفته شده در جامعه معرفي نکنيد. براي دامن زدن به بحث در جامعه و کمک به ارتقاي سطح آگاهي مردم درباره برابري جنسيتي، بايد سعي کنيد مسائلي را که از اهميت واقعي براي زنان برخوردار است در حيطه کاري خويش برجسته کنيد.

بايد دانست که برابري واقعي جنسيتي هم زنان و هم مردان را از قيد محدوديت هاي از پيش تعيين شده رهايي مي بخشد.

شرق؛ نگاهي به صفحات روزنامه ها مشخص مي کند که تخريب محيط زيست اتفاقي است هر روزه. شايد به همين دليل است که محيط زيست در بررسي اهداف توسعه هزاره ايران در آخرين رده ها قرار مي گيرد. اما اين مساله مختص به ايران نيست کمااينکه در گزارش سازمان ملل متحد در اين رابطه پيش بيني هاي تکان دهنده اي از وضعيت آينده آب و هواي جهان شده است. گزارش شوراي جو سازمان ملل مي گويد بنا به ارزيابي روندها و داده هاي موجود و با اتکا به يافته هاي حاصل از شبيه سازي هاي کامپيوتري، زمين تا آخر قرن جاري در بهترين حالت 1/1 تا 9/2 و در بدترين حالت تا 4/2 و يا حتي 4/6 درجه گرم تر خواهد شد. کارشناسان سازمان ملل در مجموع افزايش گرماي زمين به ميزان 8/1 تا 4 درجه تا پايان قرن حاضر را بسيار محتمل مي دانند. 4 درجه افزايش گرماي زمين به معناي آن خواهد بود که بسياري از مناطق اينک سرسبز اروپا نيز به صحرا بدل خواهد شد. در بخشي از قسمت اول گزارش جو سازمان ملل به افزايش آب درياها در دهه هاي آينده اختصاص دارد. سطح آب درياها و اقيانوس هاي عمده جهان از 1961 تا 2003 سالانه به طور متوسط 8/1 ميليمتر افزايش يافته است. اين افزايش البته در فاصله 1993 تا 2003 سالانه 1/3 ميليمتر بوده است. اين بدان معناست که جو زمين در دهه گذشته تغييرات شديدتر و شتابناک تري را به خود ديده است. 

وضعيت نابسامان

در کشورهاي مختلف بنا به وضعيت و شرايط صنعتي شدن، محيط زيست با معضلات گوناگوني دست به گريبان است. کشورهاي در حال توسعه به دليل روند رو به رشد و پوست اندازي از شرايط غير صنعتي به صنعتي بيش از کشورهاي ديگر با معضل تخريب زيست محيطي درگير هستند. خبرهايي که از جنگل هاي شمال به گوش مي رسد، نشان از وخامت اوضاع دارد. بسياري از نهادهاي جهاني مرتبط با محيط زيست در سراسر دنيا اقدام به برگزاري راهپيمايي يا اقدام هاي اعتراض آميز مشابه مي کنند، ولي اين حرکت ها راه حل اصلي نيست. در هر دو ثانيه مساحتي به وسعت يک زمين فوتبال از مساحت جنگل هاي طبيعي کاسته مي شود. يک چهارم جنگل هاي از دست رفته جهان در ده هزار سال گذشته، مربوط به سي سال اخير است. نابودي جنگل ها در ارتباط مستقيم با از دست رفتن تنوع زيستي است. ميزان کنوني انقراض گونه هاي گياهي و جانوري 1000 برابر سريع تر از دوران قبل از وجود انسان است که تا سال 2050 ، 10000 برابر خواهد شد. دانشمندان پيش بيني مي کنند که کره زمين وارد ششمين دوره انقراض تاريخي خود مي شود. تاکنون هيچ نقشه اي به شکلي کاملاً دقيق يا منطقي نشانگر سطح جنگل هاي دست نخورده و نيز سطح جنگل هاي تخريب شده و ميزان آنها نبوده است. اين امر، تعيين ميزان جنگل هايي که بيشترين حفاظت ها را نياز دارند، با مشکل روبه رو کرده است.

ايران در اين بين براي رسيدن به نقطه قابل قبول در بخش محيط زيست اهداف توسعه هزاره با مشکلات جدي مواجه است، به نحوي که سازمان ملل متحد چندي پيش از روند تخريب زيست محيطي در ايران ابراز نگراني کرد.

شرق؛ کانون تحصيلکردگان افغان تا يک ماه آينده کتاب بانک اطلاعات تحصيلکردگان افغاني مقيم ايران را منتشر مي کند. طاهر رضايي دبير کانون تحصيلکردگان افغان که خود از فارغ التحصيلان دامپزشکي دانشگاه تهران است در مورد اين کتاب به شرق گفت؛ «در اين کتاب اطلاعات مربوط به رشته تحصيلي سال ورود و فعاليت هاي فرهنگي و نيز اطلاعاتي در خصوص پايان نامه اين فارغ التحصيلان وجود دارد.» او هدف از چاپ اين کتاب را معرفي فارغ التحصيلان به دولت افغانستان براي به کارگيري در دولت، بخش هاي خصوصي و نيز قسمت هاي مختلف سازمان ملل متحد است. به گفته رضايي زمينه اصلي انتشار اين کتاب در افغانستان و نيز مسوولان دولتي ايران است.

اين اقدام پيرو يکي از مهم ترين کارکردهاي کانون تحصيلکردگان افغان، در خصوص تلاش براي بازگرداندن افغان هاي تحصيلکرده مقيم ايران و نيز برنامه ريزي براي به کار گماردن آنها در بخش هاي مختلف افغانستان انجام مي شود. در زمينه انتشار کتاب هاي اين چنيني کانون تحصيلکردگان افغان، تجربه مشابهي نيز در سال 1383 دارد. انتشار اين کتاب اما تنها اقدام اين NGO افغاني در سال جاري نيست. 

بازگشت و بازسازي

برگزاري دومين سمينار تحصيلکردگان افغانستان با عنوان «بازگشت و بازسازي» در شهر کابل از ديگر برنامه هاي کانون تحصيلکردگان افغان است. دبير کانون در اين خصوص به شرق گفت؛ «بنا داريم حدود 50 نفر از تحصيلکردگان مقيم ايران را براي شرکت در اين سمينار به افغانستان ببريم تا در آنجا بتوانند مستقيماً با دولت افغانستان در ارتباط قرار بگيرند.»

به گفته رضايي از آنجا که برگزاري اين سمينار مستلزم هماهنگي با هر دو دولت ايران و افغانستان است، انجام آن ممکن است تا آخر تابستان به طول بينجامد.

کانون پيش از اين نيز در سال 1383، همايش تحصيلکردگان افغانستان، بازگشت و بازسازي را با همکاري وزارت امور خارجه، ستاد بازسازي افغانستان و نيز دانشگاه هاي تهران و تربيت مدرس برگزار شده بود.

 250 تحصيلکرده افغان

دبير کانون تحصيلکردگان افغان با بيان اين نکته که در حال حاضر 250 تحصيلکرده افغان در ايران وجود دارد، گفت که پيش بيني مي شود در سال هاي آينده به طور متوسط سالانه 300 تا 400 تحصيلکرده افغان در ايران وجود داشته باشد. او گفت که 42 درصد از فارغ التحصيلان حال حاضر افغان در ايران زن هستند. اما به گفته رضايي فارغ التحصيلان افغان، اکثراً کارهايي بي ارتباط به رشته تحصيلي انجام مي دهند؛ «بعضاً ديده شده که اين افراد کارهاي يدي انجام مي دهند.» او در توضيح اين مطلب گفت؛ «اين بدان دليل است که در ايران دستمان بسته است و حق اشتغال نداريم.»

 2 تا 3 هزار NGO

رضايي با ذکر اين نکته که نگاه دولت افغانستان به NGO ها تاکنون نگاه مثبتي بوده است گفت؛ «در حال حاضر دو تا سه هزار NGO در افغانستان فعاليت مي کنند که بيشتر در بخش هاي بازسازي افغانستان مشغول به کار هستند.»

 شش سال فعاليت

کانون تحصيلکردگان افغان متشکل از جمعي از فارغ التحصيلان و دانشجويان افغاني مقيم ايران از سال 1379 کار خود را آغاز کرده است. از عمده ترين فعاليت هاي اين انجمن مي توان به حل مشکلات صنفي دانشجويان افغاني اعم از شهريه براي آزاد کردن مدرک ادامه تحصيل، اقامت و تردد ميان اين دو کشور اشاره کرد. از ديگر اهداف آنها جذب نيروهاي تحصيلکرده افغاني مقيم ايران در داخل افغانستان و نيز ثبت و ماندگاري فعاليت هاي دانشجويي مهاجران در عالم مهاجرت است.

کاوه مشکات؛ نقشه تهران. يک خيابان شمالي جنوبي در مرکز. روي آن نوشته شده؛ استاد نجات اللهي. در ابتداي اين خيابان تابلويي زرشکي رنگ رهگذران را به ساختماني قديمي دعوت مي کند. روي تابلو با خط سفيد نوشته شده؛ «انجمن رماتيسم ستون فقرات ايران». دو اتاق در طبقه سوم عمارتي که ستون فقراتش خميده شده است. زمزمه هاي شکل گيري انجمن از سال 1369 شروع مي شود. دکتر محمد اکبريان استاد رماتولوژي بنيانگذار انجمني غيردولتي مي شود که در 1372 به طور رسمي کار خود را آغاز مي کند.

هزار عضو پس از 16 سال. فرزانه فتاحي رئيس هيات مديره انجمن گلايه هاي فراواني از دستگاه هاي دولتي دارد. او با اشاره به دو اتاق انجمن مي گويد؛ «انجمن به دليل مشکلات مالي نتوانسته فعاليت خود را گسترش دهد. همين دو اتاقي که در طبقه سوم اين ساختمان است باعث شده افرادي که بيمار هستند، به سختي و با مشقت به اينجا بيايند.»

سر و صداي اتومبيل ها آرامش را بر هم مي زند. فتاحي سکوت مي کند و صحبت هايش را پي مي گيرد؛ «بيماري رماتيسم ستون فقرات بيماري است که بيشتر در مردان جوان مابين 16 تا26 سال شيوع پيدا مي کند و در بسياري از موارد با ساير بيماري ها اشتباه شده و اين اشتباه در تشخيص گاه باعث معلوليت آنها مي شود. شايد يکي از علت هاي اصلي تشکيل اين انجمن آشنايي و اطلاع رساني به عموم مردم بود، زيرا اين مردان جوان در آينده بايد عهده دار مسووليت خانواده باشند.» تصويري از ستون فقرات انسان بر روي ديوار انجمن خودنمايي مي کند. مهره ها روي هم سوار شده اند. موانع مالي نه تنها براي انجمن ستون فقرات ايران که براي بسياري از نهاد هاي غيردولتي يک معضل است. رئيس هيات مديره کارهاي انجام شده انجمن را به خاطر نبود منابع مالي محدود توصيف مي کند. او در حالي که گهگاه نگاهش به بيرون گره مي خورد، اضافه مي کند؛ «ما به خاطر مشکل مالي اين امکان را نداشتيم که فعاليت خود را در سراسر ايران گسترش دهيم. در حال حاضر ما هزار عضو داريم. ما با کتاب ها، بروشور و مشاوره رايگان به دختران و پسران جواني که کمردرد دارند و اين احتمال را مي دهند که اين بيماري مبتلا شده باشند، مشاوره رايگان مي دهيم.» او بروشوري را نشان مي دهد که اطلاعاتي در مورد بيماري و علائم اش در آن نوشته شده و درباره قسمت هاي مختلفش توضيح مي دهد؛ «هدف انجمن از اطلاع رساني درباره اين بيماري تنها افراد درگير نيستند، ما تمام افراد جامعه را مد نظر داريم و تفاوتي بين کسي در اين زمينه قائل نيستيم، چون اين بيماري کم نمي شود، زيرا اين بيماري علل ژنتيکي نيز دارد و از طريق ژني نيز منتقل مي شود.» فرزانه فتاحي در مورد آمار مبتلايان به اين بيماري در ايران مي گويد؛«بنا به برآورد هاي موجود پيش بيني مي شود چيزي بين 100 تا 120 هزار نفر به اين بيماري مبتلا باشند، که از اين ميزان تنها سه هزار نفرشان شناسايي شدند. ما نيز داراي 920 عضو ثابت هستيم.» کارت عضويت انجمن براي بيماران هيچ مزيتي ندارد. فتاحي به موبايلش نگاهي مي اندازد و مي گويد؛ «کارت عضويت انجمن هيچ مزيتي براي بيماران ما ندارد. وقتي اين بيماري توسط بسياري از دستگاه هاي ذي ربط بهداشتي مورد قبول قرار نگرفته و ما نتوانستيم اقدام مناسبي براي اعضاي خود انجام دهيم، هنگامي که وزارت بهداشت با ما همکاري لازم را ندارد يا وقتي سازمان تامين اجتماعي داروهاي مورد نياز بيماران را تحت پوشش قرار نمي دهد، چطور يک کارگر ساده که با اين بيماري درگير است مي تواند هزينه يک سري آمپول را که 10 تا 12 ميليون است پرداخت کند؟» گله هاي رئيس هيات مديره سر دراز دارد، کلاف پيچ در پيچي که بيشتر سازمان هاي غيردولتي با آن درگير هستند؛ «ما براي مريض هايمان نياز مبرم به آب درماني داريم زيرا افرادي که مبتلا به رماتيسم ستون فقرات هستند نياز به تحرک دارند. ما نامه اي به تربيت بدني نوشته ايم و آنها هم قول همکاري دادند ولي پس از مراجعه هاي فراوان هنوز امکاناتي براي ما در نظر نگرفته اند. تمام اين موارد باعث مي شود ما نتوانيم فعاليت مورد قبولي را هم براي عضو هاي خودمان و هم ساير افراد جامعه داشته باشيم.» او هنوز اميدوار است و شايد به همين دليل در دو اتاق عمارت قديمي خيابان ويلا انجمن را سرپا نگه داشته است؛ «ما قصد داريم مردم را با اين بيماري و کلاً بحث رماتيسم آشنا کنيم. در حال حاضر يک ميليون و دويست هزار نفر در ايران مبتلا به انواع رماتيسم هستند در حالي که بسياري از اين موضوع خبر ندارند و نمي دانند در بسياري از موارد بايد تحرک کافي داشته باشند. ما به دلايل و شرايط مالي نمي توانيم اين اطلاع رساني را انجام دهيم و اينقدر از دستمان برمي آيد که چراغ اين دفتر را روشن نگه داريم.» عابران مي گذرند. چشم ها از جلوي تابلو عبور مي کند بي هيچ توقفي.

مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران با حضور نمايندگاني از سازمان ملل و کارشناسان ايراني به تشريح گزارش اهداف توسعه هزاره پرداخت و در اين برنامه از پوستر اهداف توسعه هزاره ايران رونمايي شد. به گزارش ايسنا، در اين مراسم دکتر فرزين مدير طرح هاي برنامه عمران ملل متحد پايداري محيط زيست، گرسنگي و فقر، آموزش ابتدايي، مبارزه با بيماري ها، بهداشت مادران، ميزان مرگ و مير، برابري جنسيتي، مشارکت و گفت و گوي بين کشورها را از جمله موارد به کار گرفته در اين پوستر خواند. کنوت استبي ـ نماينده مقيم برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ايران ـ نيز گفت؛ «براي نيازهاي توسعه اي اهداف بلندمدت نياز است و براي اولين بار کشورهاي سازمان ملل متحد در سال 2000 در اين زمينه اهداف مشخصي را مد نظر قرار دادند.» او با اشاره به مهم بودن اين هماهنگي بين اهداف کشورها گفت؛ «اين هماهنگي نشان مي دهد همه کشورهاي جهان با هم يکي شدند تا وضعيت هر انساني در هر کشوري بر اساس اندازه گيري هاي همگون بررسي شود.» استبي گفت؛ «همچنين اين همگوني بين اهداف باعث مي شود که پوشش جهاني تمرکز پيدا کند.» او با بيان اينکه اين گزارش که تا سال 2015 را شامل مي شود داراي موارد مثبت و منفي است، گفت؛ «از جمله موارد مثبت اين گزارش، پيشرفت هاي خاص در زمينه هاي مختلف است اما اگر بخواهيم با روند فعلي پيش برويم تا سال 2015 اهداف توسعه هزاره به طور کامل محقق نخواهد شد.» هماهنگ کننده مقيم ملل متحد در ايران گفت؛ «از جمله آمار خوب اين است که مردمي که زير خط فقر در سال هاي 1990 تا 2004 بودند، آمارشان از يک سوم به يک پنجم کاهش يافته که اگر اين روند ادامه پيدا کند، مي توانيم اميد بسياري به کاهش فقر تا سال 2015 داشته باشيم.» او گفت؛ «در مورد دستيابي زنان به شرکت در محافل سياسي پيشرفت ما کم بوده است که مي توان به عنوان چالشي از آن نام برد.» نماينده مقيم برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ايران گفت؛ «بيش از نيم ميليون زن به دليل زايمان هاي نادرست و 9/2 ميليون نفر نيز بر اثر بيماري ايدز تا سال 2004 از بين رفته اند.»

او با بيان اينکه بيشتر اقتصاددان ها نتوانسته اند براي اشتغالزايي جوانان کار مهمي انجام دهند، گفت؛ «کمک هاي جهاني بسيار زيادي بوده است اما تاکنون تنها پنج کشور از اين کمک هاي بين المللي استفاده کرده اند.» استبي گفت؛ «همچنين اگر روند گرم شدن زمين همين گونه باشد از نظر محيط زيست با مشکلات بسيار زيادي مواجه خواهيم شد.» او با بيان اينکه جامعه بين المللي هنوز کار زيادي بايد انجام دهد تا به تعهدات خود در زمينه هاي مختلف برسد، گفت؛ «استراتژي هايي که کشورها براي رشد اقتصادي خود در نظر مي گيرند بايد در راه رشد دادن افراد فقير باشد تا موقعيت هاي کاري نيز در کشورهاي مختلف به نحوي ايجاد شود.»

نماينده مقيم برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ايران گفت؛ «کشورهاي کمک کننده نيز بايد بتوانند تعهدات طولاني مدت خود براي توسعه کشورهاي ديگري را عملي کنند.» او با بيان اينکه بايد به تغييرات آب و هوايي نيز توجه کرد، گفت؛ «سطح دي اکسيدکربن نيز بايد در جهان کم شود.» استبي گفت؛ «آگاهي جهاني در ميان مردم و سياستمداران در مورد اهميت توسعه هزاره از 10 سال پيش که معين شده بود، زيادتر شده است.» در اين مراسم همچنين سوئيل نارولا ـ رئيس مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران ـ گفت؛ «دبيرکل سازمان ملل متحد امروز اين گزارش اهداف توسعه هزاره را در ژنو نيز مطرح مي کند و هم زمان با آن در سراسر شهرهاي جهان نيز اين گزارش ارائه خواهد شد.» به گفته او، اين پوستر که از هنر سنتي و مدرن ايران گرفته شده از عکس ها و طرح هاي کتاب «شاهکارهاي نگارگري ايران» نيز بهره مند شده که هر کدام از عکس هاي حاشيه پوستر نمايانگر هدفي از اهداف توسعه هزاره است.

شرق؛ حذف ماده 12 آيين نامه تاسيس و فعاليت سازمان هاي غيردولتي، مغاير با کنوانسيون آرگوس است که ايران قرار است بدان ملحق شود. ويکتوريا جمالي، عضو هيات امناي جمعيت زنان مبارزه با آلودگي محيط زيست در گفت و گو با شرق در انتقاد به اين حذف، با بيان اين نکته مي گويد؛ «بر اساس کنوانسيون آرگوس، حق دسترسي به اطلاعات براي همه افراد، حقي است که شناخته شده و در نظر گرفته مي شود اما با حذف ماده 12 حق دسترسي به اطلاعات ناديده گرفته مي شود.» در ماده 12 آيين نامه تاسيس و فعاليت سازمان هاي غيردولتي که چندي پيش از سوي دولت حذف شد، آمده است؛ «سازمان(غير دولتي) از حق دسترسي به اطلاعات موجود در موسسات عمومي برخوردار است و موسسات مذکور موظفند اطلاعات غيرطبقه بندي شده خود را در اختيار سازمان قرار دهند.»

جمالي همچنين در مورد حذف ماده 13 اين آيين نامه نيز مي گويد؛ «حذف اين ماده مغاير با قانون برنامه چهارم توسعه است که در آن سازمان هاي غيردولتي مي توانند در تصميم گيري و تصميم سازي در شوراهاي استان و نيز شوراهاي مربوط به خودشان شرکت داشته باشند.» ماده 13 آيين نامه تاسيس و فعاليت سازمان هاي غيردولتي، سازمان هاي دولتي را مکلف کرده بود در فرآيند تصميم گيري از نظرات سازمان هاي غيردولتي استفاده کنند. در اين ماده آمده بود؛ «سازمان ها و موسسات دولتي و عمومي مکلفند در جريان تصميم سازي و تصميم گيري نسبت به اخذ نظر سازمان اقدام و حسب مورد آنها را براي شرکت در جلسات دعوت و گزارشي از نقطه نظرات ارائه شده را در اسناد سازمان ذيربط ثبت کنند.» عضو هيات امناي جمعيت زنان مبارزه با آلودگي محيط زيست در کنار اين گفته ها انتقاد جدي تري نيز به اصل اين آيين نامه دارد. او مي گويد؛ «سازمان هاي غيردولتي به قانون نياز دارند و آيين نامه براي اين گروه کافي نيست.»

او عقيده دارد؛ «به نظر مي رسد در تدوين اين آيين نامه سازمان هاي غيردولتي به شکل گروه هايي واپسگرا در نظر گرفته شده اند که هيچ ارج و قربي ندارند و اساساً از هيچ اهميتي برخوردار نيستند.»

او مي گويد؛ «ما سال هاست به دنبال تهيه قانون براي سازمان هاي غيردولتي هستيم اما گويا اين بحث همچنان در مرکز پژوهش هاي مجلس وجود دارد و پيشرفتي نداشته است.» او همچنين از عدم حضور اعضاي سازمان هاي غيردولتي براي تهيه و تدوين آيين نامه موجود انتقاد مي کند و مي گويد؛ «براي تدوين اين آيين نامه هيچ عضوي از سازمان هاي غيردولتي فعال در حوزه محيط زيست، زنان، کودکان و... حضور نداشته اند اين در حالي است که اين آيين نامه براي اجراي اين گروه ها تدوين شده است.»

استفاده از دوچرخه براي کاهش آسيب هاي زيست محيطي

سازمان بهداشت جهاني اعلام کرد دوچرخه سواري و ايجاد تغييراتي در شيوه زندگي، از انتشار کربن که علاوه بر تغيير اوضاع اقليمي، به سلامت انسان ها در آسيا آسيب مي رساند و مي تواند اقتصاد را تهديد کند مي کاهد. به گزارش ايرنا به نقل از خبرگزاري فرانسه از کوالالامپور برآوردهاي اين سازمان نشان مي دهد تغيير اوضاع اقليمي ارتباط مستقيم يا غيرمستقيمي با ساليانه 77 هزار مرگ در اين منطقه دارد. شيگرو اومي مدير منطقه غرب اقيانوسيه سازمان جهاني بهداشت روز دوشنبه گفت؛ تاکنون تاثير تغيير اوضاع اقليمي بر سلامت انسان ها بوده است، اما اگر اين روند ادامه يابد بر اقتصاد نيز تاثير خواهد گذاشت. اومي در آغاز کنفرانس چهارروزه تاثير اوضاع اقليمي و سلامت در کشورهاي شرق و جنوب شرق آسيا ضمن تاکيد بر وجود خطر افزود؛ نبايد منتظر بمانيم تا خطر تحقق يابد. او گفت؛ «در برخي کشورها مسائل زيست محيطي از اولويت بالايي برخوردار نيست. درحالي که اگر محيط زيست ناديده گرفته شود انسان ها آسيب خواهند ديد.» اومي استفاده بيشتر از دوچرخه، استفاده از منابع انرژي پاک و مشوق هاي مالياتي را براي کاهش انتشار کربن پيشنهاد کرد. تهديدهاي گرمايش زمين بر سلامتي شامل مالاريا و تب دنگي به علت تکثير پشه ها است، کاهش بارندگي و کمبود آب نيز به شيوع بيماري هايي که از طريق آب منتقل مي شود خواهد انجاميد. دي اکسيدکربن حاصل از مصرف انرژي مهمترين عامل انتشار گازهاي گلخانه اي است که دانشمندان اين گازها را عامل گرمايش زمين مي دانند. دست کم 40 شرکت کننده از 16کشور شامل چين، هند، ژاپن، مالزي، سنگاپور، تايلند و ويتنام براي يافتن راه هاي ابتکاري براي مبارزه با تغيير اوضاع اقليمي در اين کنفرانس گردهم جمع شدند. يک گزارش مهم سازمان ملل که اوايل امسال منتشر شد هشدار داده است آسيب به سامانه هاي آب و هوايي زمين در اثر انتشار گازهاي گلخانه اي که موجب تغيير الگوهاي بارندگي، افزايش توفان ها، خشکسالي، سيل و کمبود آب شده است، ميلياردها تن از جمعيت جهان را در معرض خطر کمبود آب قرار مي دهد و ميليون ها تن نيز گرسنه خواهند ماند.