پژمان راهبر - کوالالامپور؛ شماره اتاق افشين قطبي در پرنس هتل 2222 است. يکي از خبرنگاران کره اي مي گويد اگر محدوديت جا نبود، افشين 1-3-2-4 را انتخاب مي کرد که شيوه مورد علاقه اش در فوتبال است. بازي با چهار دفاع در يک خط، مدافعاني که او قصد دارد به مرور زمان تعداد آنها را به سه کاهش دهد. قطبي مي گويد؛ «ما بعد از جام جهاني 2002، کلاً شيوه قبلي را به هم زديم و تيم تازه اي ساختيم. تيمي که مدافعانش بايد توانايي بازي سازي داشته باشند. اين اولين تغيير ماست که تقريباً به نتيجه رسيده. وقتي مدافعان بتوانند با توپ کار کنند و پاس بدهند و بازي سازي کنند، کار راحت تر آغاز مي شود. اما در کره رسم بود که مدافعان فقط توپ را دفع مي کردند و زير توپ مي زدند، درست مثل ايران. اما ما حالا حتي دوست داريم دروازه بان مان توانايي بازي با پا را داشته باشد.»قطبي از آن دسته مربياني است که به دليل شناخت عميق و علاقه بي حد و حصر به فوتبال، سوژه خوبي براي گفت وگو است. کسي که به کلمات مسلط است و مي شود با او درباره فلسفه فوتبال حرف زد. با اين حال ديروز ذهن او درگير مسابقه حساس امروز مقابل عراق بود و وقت کافي براي يک مصاحبه بلند وجود نداشت. مربيان کره که هنوز آثار برد مقابل ايران در چهره شان پيداست، سعي مي کنند شب دل انگيز يکشنبه را فراموش کنند. قطبي مي گويد؛ «هيچ چيز مگر قهرماني.»

***
با توجه به بازي هاي کره در مرحله مقدماتي تصور نمي کرديم در بازي يک چهارم نهايي از شما شکست بخوريم.

آن روزها، دوران گذار کادر فني جديد تيم کره بود که بعد از جام جهاني 2006 به قصد دوباره سازي تيم کره به دنبال استعدادهاي تازه مي گشت. نکته مهم اين بود که ما به کار خود ايمان داشتيم و مي دانستيم نتيجه خواهيم گرفت.

کمي بيشتر توضيح مي دهيد؟

من فکر مي کنم در فوتبال مدرن اگر مي خواهي در بلندمدت موفق بشوي احتياج به زمينه سازي داري. يعني (به انگليسي) ريزالت نتيجه پروداکت است. ما تغييراتي در تيم داديم که براي نتيجه احتياج به زمان داشت. بله، ما در کره با شما مساوي کرديم و در ايران به شما باختيم اما جايي که مهمتر بود، به پيروزي رسيديم.

قبول نداريد که برد شما کمي خوش اقبالانه بود؟

قطعاً. شانس در فوتبال وجود دارد.

به نظر اين نسلي که امروز شما هدايت آن را بر عهده داريد به خوبي گذشته، سال هاي 1980 و 1990 نيستند. زماني بود که ما از کره واقعاً مي ترسيديم اما حالا قطعاً مي شد شما را شکست بدهيم.

درباره استعداد که نه، حرف شما درست نيست. اتفاقاً اين نسل واقعاً مستعدتر از قبلي ها هستند اما بعد از جام جهاني 2002 فوتباليست هاي کره مشهور شدند و تمام مطبوعات روي شاخص هاي آنها زوم کردند و باعث شدند آنها ثروتمند بشوند. اين کمک کرد که کره اي ها از فوتبال در شرايط يکدست تيمي کشيده بشوند به نمايش هاي فردي. روحيه بازيکنان امروز تغيير کرده. يک موقع شعار همه اين بود که براي تيم ات بمير و براي هم دسته ات فداکاري کن، اما حالا بازيکنان نه فقط به تيم ملي که به خودشان هم فکر مي کنند.

شما اين شرايط را تغيير خواهيد داد؟

ما به نقاط قوت کره دميديم. ميل به جنگ و انرژي که مهمترين ويژگي فوتبال کره است. ضمن اينکه اعتقاد داريم؛ «تيم فرست، استار لست.» يعني کار تيمي مهمتر از نمايش فردي است. براي ما اسم پشت يونيفورم مهم نيست، کارکرد بازيکن در تمرين اهميت دارد.

آيا اين تغييرات به دشواري پيش مي رود؟

قطعاً. در راه آمادگي براي اين مسابقات بعضي مسابقات را باختيم و مطبوعات عليه ما بودند اما ما مي دانستيم که در مسير درست قرار داريم.

هدف شما قهرماني بود؟

قطعاً. هيچ کس تحمل باخت را ندارد. ما به قصد قهرماني وارد جام ملت ها شديم.

کدام بازيکنان را به تيم اضافه کرديد؟

من و پيم و بقيه اعضاي کادر فني تمام بازي هاي «کي ليگ» را تماشا کرديم و کلي بازيکن به تيم دعوت کرديم که «آن نون» (گمنام) بودند يعني کسي نمي شناختشان. مثلاً شماره 20. امروز وقتي نگاه مي کني که چه پاور و چه فيزيکال کواليتي اي دارد، باورت نمي شود که چند ماه پيش هيچ کس او را نمي شناخت. يا شماره 17. حتي در کره ستاره اي نبود يا «لفت بک» تيم که امروز يکي از بهترين هاي ما در تورنمنت است. ما بازيکناني را پيدا کرديم که ناشناخته بودند اما روحيه بزرگي داشتند. ما سيستمي درست کرديم که توانايي فردي، تيمي و رواني اين جمع را بالا ببريم. بعد سيستم را به 1-3-2-4 تغيير داديم و شروع کرديم به تمرين «زونال ديفندينگ» (دفاع منطقه اي). در حالي که در کره عادت بر اين بود که مدافعان من تو من دفاع کنند. اين به ما کمک کرد که در طول بازي انرژي ذخيره کنيم و در موقع لازم ضربه را بزنيم. در حالي که مثلاً بازيکنان ايران بايد خيلي انرژي مصرف مي کردند چون ارگانيزيشن خوبي نداشتند. پوزيشن آنها خوب نبود و بايد مي دويدند و مي دويدند و به خاطر همين مصرف بيش از حد انرژي نتوانستند جايي که لازم بود به نتيجه برسند. اين پرابلمي بود که کره اي ها هم داشتند اين د پست (در گذشته) که ما سعي کرديم عوضش کنيم. وقتي ارگانيزيشن دفاع خوب نيست، شما که توپ را جلو مي بري هيچ کس در موقعيت خوب نيست و بايد خيلي سعي کني تا در موقعيت مناسب قرار بگيريد.

مشکلات تيم شما به نسبت چيست؟

ما مشکلات خيلي زيادي داريم. هنوز کواليتي (کيفيت) فردي خوبي به نسبت ايراني ها ندارند و اساساً بسيار متفاوتند. وقتي نگاه مي کني در فاينال پاس، فاينال اکت و فاينال تاچ خيلي از بازيکنان ايراني عقبند. اما کره اي ها ديسيپلين دارند و دوست دارند به هم کمک کنند. ضمن اينکه کره يک کادر فني داشته که از ديدگاه مشخصي سود مي برده که هيچ وقت عوض نشده. اين کمک مي کرد که بازيکنان دقيقاً در ديفنس (دفاع) و حمله توجيه باشند و کامفيوز (گيج) نشوند. ما 20 پلير (بازيکن) برداشتيم. دو بازيکن براي هر پست. از ابتدا تا امروز هم کار مشخص بوده. ما ويژن خودمان را تغيير نداديم. هر تمرين و هر بازي سيستم يکي بود و اين...

وحدت رويه؟

بله. اين موضوع باعث شده که کار راحت تر پيش برود. بازي آسان شد و ما توانستيم تيم بهتر را شکست بدهيم.

 اين دقيقاً بر عکس اتفاقي بود که در ايران افتاد. ما رقابت ها را با سيستم 3-3-4 شروع کرديم، در حالي که سه «مارک من» در خط حمله بودند. بعد ترکيب جواب نداد به 2-4-4 تغيير حالت داديم. بعد هم که در بازي کره 2-5-3 بازي کرديم. البته شايد استفاده از سه مدافع در بازي کره منطقي بود اما کلاً اين نشان دهنده اين بود که پيش از تورنمنت اشکالات ما درنيامده بود.

من فکر مي کنم خيلي سخت است از بيرون بنشيني و کريتيسايز (انتقاد) کني از مربي که چرا اين کار را کرد و نکرد. چون تو نمي داني داخل تيم چه اتفاقاتي افتاده يا در تمرين چه گذشته و نمي داني هر بازي چطور بوده. به خاطر همين من هرگز کريتيسايز نمي کنم. ما بايد به هم ريسپکت بدهيم چون هر مربي سخت کار کرده تا برسد اينجا. تو خودت همکار داري گاهي نياز داري همکارت به تو پشت گرمي بدهد.

حرف درستي است.

کاملاً (انگليسي) من فکر مي کنم حضور ايران در اين مسابقات يک تجربه عالي است که بايد از آن نهايت استفاده را برد. مربي ايران با تمام وجود کار کرد و سعي کرد بهترين باشد. حالا خوب بوده يا بد بوده... نوشتن وظيفه شما است.

بله. اما هميشه تاسف همراه ماست. يک موقع هست که ما با پرتغال بازي مي کنيم و زورمان به آنها نمي رسد، اما اينجا جاي «اگر» براي ما ماند. ما مي توانستيم.

بايد همه چيز را evaluate کرد. فکر کنم (انگليسي) ايرانيان فوتبال بايد خودش را توي ميرر نگاه کند. به ميرر چي مي گن تو فارسي؟

آينه.

توي آينه نگاه کند و فکر کند چه بايد کرد. از اول تا آخرش را بايد «اورهال» بکنيم که واقعاً... (انگليسي) چراکه ايران فوتبال بسيار مستعدي دارد. شما مستحقش هستيد. همه چيز داريد. همه چيز براي اينکه بتوانيد؛ فيزيک خوب، هوش فوتبال، علاقه و هيجان و استعداد.

اما چي نداريم؟

شما يک نقشه راه نداريد. نقشه اي که راه را به شما نشان دهد. در يک نگاه کلي بايد يک پلن درست کنيد. کوتاه مدت، ميان مدت و بلندمدت. بايد آدم هايي بياوريد که بتوانند اين جهت را بدهند. اين فوتبال ليدرشيپ لازم دارد که بتواند همه را قانع کند. کسي که جاده را صاف کند. ضمن اينکه آقاي استيلي با تجربه جام جهاني و مربيگري کمک بزرگي است. به نظر من هر کس مي خواهد در پرسپوليس کار کند بايد به حميد استيلي تراست (اعتماد) کند والا شانسي نخواهد داشت. آخرين سوال؟

شما چقدر به فضاي فوتبال ايران اطمينان داريد؟

من قلب ايران را مي شناسم. من ايراني ام و ايراني ها با کسي که با تجربه و دانش و کاريزما بيايد، کنار مي آيند. تو ايران اگر تيم ملي را به من بدهيد فکر مي کنم توي دو سه هفته يک تيم خوب درست خواهم کرد. پرسپوليس هم همين طور. به خاطر اينکه من خيلي اکسپرينس (تجربه) دارم توي کار فوتبال...

اميدواريم هميشه همين طور خوش بين باشيد.

اميدوارم، به کمک شما.

مي دانيد که همين امير قلعه نويي که با تيم استقلال قهرمان فوتبال ايران شد، امروز تمام محبوبيت خود را از دست داده؟

اين فوتبال است. شايد اگر با تغيير تاکتيکي او مي برديد، همه مشغول ستايش وي بودند. او دروازه بان دوم را در دقيقه 119 وارد زمين کرد. شايد اگر گلر دومين پنالتي را هم مي گرفت، امروز قلعه نويي يک قهرمان ملي بود... بله، اين فوتبال است.

شکست تيم ملي در بازي هاي جام ملت ها را مي توان به مثابه پايان يک دوران از فوتبال ايران تلقي کرد. اين تقديري ناگزير براي فوتبالي است که عموماً بدون برنامه ريزي بلندمدت و اهداف دور اداره مي شود. بامداد ديروز که هواپيماي حامل اعضاي تيم ملي در فرودگاه مهرآباد آرام گرفت زمزمه هاي تغيير و تحول در کادر فني تيم ملي همه جا به گوش مي رسيد. اتفاقي که معمولاً در پس هر شکست انتظار سرمربيان فوتبال ملي را کشيده است. اين ديگر جزء عادت هاي فوتبال ما شده که قبل از هرچيز حسابمان را با سرمربي تسويه کنيم هرچند که امير قلعه نويي در گفت وگوهاي پراکنده اش با رسانه ها گفته که چند روز استراحت مي کند و بعد موضع خود را درباره تيم ملي اعلام خواهد کرد. اما به نظر مي آيد در شرايط فعلي او آنقدرها هم در مورد آينده خود تاثيرگذار نخواهد بود. امير قلعه نويي به دلايل مختلفي در آستانه کنار رفتن از تيم ملي است. او در هر حال يک مربي بازنده است و حافظه مردم ما اصولاً هوادار يک مربي بازنده آن هم براي صدارت تيم ملي نيست. از طرف ديگر سازمان تربيت بدني هم با توجه به رويکردهايي که تاکنون از خود بروز داده چندان علاقه اي ندارد که مخالف جريان افکار عمومي حرکت کند. بنابراين در شرايط کنوني و در شرايط گذار فدراسيون که به نظر مي آيد سازمان تصميم گيرنده اصلي درباره فوتبال ملي است بعيد است که آنها ريسک ابقاي قلعه نويي را بپذيرند. به نظر از طرف ديگر اولين چالش پيش روي سازمان نيز برگزاري مجمع فدراسيون فوتبال و انتخاب رئيس آتي آن است. در اين شرايط به نظر مي آيد که محتمل ترين گزينه پيش روي سازمان مسکوت گذاشتن وضعيت سرمربي تيم ملي خواهد بود. اين ظن از آنجايي تقويت مي شود که تيم ملي تا نزديک به شش ماه آينده هيچ مسابقه اي در پيش ندارد.

از سوي ديگر بايد منتظر تعيين رئيس آتي فدراسيون فوتبال ماند. تجربه ثابت کرده است که در اين فوتبال بي برنامه و بي هدف همه چيز به انتخاب شخص رئيس فدراسيون بستگي خواهد داشت. بايد منتظر بمانيم و ببينيم کداميک از کانديداهاي رياست فدراسيون مي توانند به اتاق مجلل طبقه چهارم ساختمان خيابان سئول راه پيدا کنند. آن وقت شايد کمي آسمان ابري فوتبال ايران آفتابي شود. آن وقت مي توان درباره آينده و در درجه اول تيم ملي اطلاعات جديدي به دست آورد. اينکه سرمربي آتي تيم ملي از چه جنسي باشد قاعدتاً به افکار رئيس آينده فدراسيون و تيم همراهش بستگي دارد. شايد رئيس آينده طرفدار استفاده از مربي داخلي باشد، آن وقت تازه مساله بعدي مطرح مي شود که کداميک از مربيان ايراني مدنظر تيم فدراسيون خواهد بود . آيا او از نسل جديد مربيان استفاده خواهد کرد يا از قديمي هايي که به نظر مي آيد مدت ها است به روز نشده اند؟ در عين حال ممکن است رئيس فدراسيون تز استفاده از مربي خارجي را دنبال کند. آن وقت داستان ديگري شروع مي شود. کدام مربي از کدام کشور؟ مربي گمنام و درجه دوم مثل برانکو يا مربيان اسمي و مشهوري مثل بلاژ؟ داستان کمي پيچيده تر از آن است که بتوان در مورد آينده تيم ملي به صراحت صحبت کرد. اما اين طور که پيداست بايد با اميرخان خداحافظي کرد...

امير خسروجردي؛ چند ساعت تا رسيدن به تهران باقي مانده. داخل هواپيماي پرواز 84 ايران اير به جز سکوت چيز ديگري معنا ندارد. بازيکنان و اعضاي کادر فني در حالتي ميان خواب و بيداري هستند و هيچ کدام تمايلي به اينکه کلامي به زبان بياورند، ندارند.

چند ساعت بعد اما چرخ هاي هواپيما به زمين ساييده مي شود. کاروان به تهران رسيده است. بازيکنان احتمالاً به اولين برخورد بيرون هواپيما و داخل ترمينال فکر مي کنند و اينکه يک طرفدار فوتبال به چه شکلي با آنها رفتار مي کند.

 اولين حرکت

تا در هواپيما باز مي شود، بازيکنان در اولين حرکت گوشي هاي موبايلشان را روشن مي کنند. کسي نيست که به آنها خيلي گرم خوشامد بگويد. حتي خلبان هواپيما هم خيلي سرد در مقابل آنها يک جمله را بر زبان مي آورد؛ «خسته نباشيد، خداحافظ».

کمتر کسي براي استقبال از ملي پوشان به فرودگاه آمده بود. افتخاري نايب رئيس فدراسيون اولين شخص فوتبالي است که در فرودگاه با کاروان تيم ملي برخورد مي کند. آن طرف رفقاي امير قلعه نويي هم از راه مي رسند. به آنها اجازه نمي دهند وارد سالن ترانزيت شوند. پشت سر هم مي گويند؛ «به امير ظلم شده، حقش نبود ببازه» و کسي به آنها توجه نمي کند.

اتوبوس کنار هواپيما توقف مي کند. بازيکنان سوار مي شوند. وقتي به gate مي رسند پاسپورت بازيکني چک نمي شود. اولين نفري که وارد مي شود جواد نکونام است. او شايد حالا بزرگ تر جديد تيم باشد. مهدوي کيا بعد از او وارد مي شود. بازيکنان همه با چهره هايي درهم ريخته وارد ترانزيت مي شوند. اين وسط دسته گل هايي هم هست که به آنها داده مي شود. اما بازيکنان حوصله اينکه دسته گل ها را هم نگه دارند، ندارند. سطل هاي آشغال فرودگاه لحظه به لحظه از اين شاخه هاي گل پر مي شود.

اولين سوژه براي خبرنگاران و دوربين هاي تلويزيوني جواد نکونام است؛ «ما در عين شايستگي حذف شديم. حتي قطبي هم گفت ايران در اين بازي تيم بهتري بود.» نکونام به پنالتي ها هم اشاره کرد؛ «قرار بود من پنالتي زن پنجم باشم. وقتي مهدوي کيا پنالتي اش را خراب کرد به قلعه نويي گفتم پنالتي سوم را من بزنم که او گفت ما خودمان تشخيص مي دهيم چه کسي براي زدن پنالتي بهتر است.» کاظميان و مبعلي طبق معمول با هم هستند. هر دو اخمو و آرام حرکت مي کنند. کاظميان مي گويد؛ «انتظار داشتم بيشتر در جام ملت ها بازي کنم ضمن اينکه در مورد حذف تيم ملي اصلاً به خرافات اعتقادي ندارم که با قاعده يک در ميان اين بار نوبت شکست ما بوده است.» مبعلي شاکي تر از کاظميان به نظر مي رسد؛ «ترجيح مي دهم حرفي نزنم.»

آندرانيک تيموريان در ميان بازيکنان ديده مي شود. او به انگليس نرفته. در اين ميان طالب لو از راه مي رسد. خيلي زود اطرافش شلوغ مي شود؛ «من از دقيقه نود داخل رختکن تمرين مي کردم تا حسن من را نبيند و روحيه اش پايين نيايد. فکر مي کنم در ضربات پنالتي حداقل بايد دو ضربه را مهار مي کردم. ولي واقعاً بدشانسي آوردم.» نصرتي هم که به طالب لو در حال مصاحبه خيره شده بود، وارد صحبت مي شود؛ «تيم قلعه نويي از تيم 2004 خيلي بهتر بود. ولي نمي دانم چرا هر کاري مي کرديم توپ هايمان گل نمي شد. ضمن اينکه در مورد پنالتي ها من هيچ وقت نگفتم نمي توانم پنالتي بزنم، من در هر صورت آماده بودم.»

در بازار داغ مصاحبه ها، کاپيتان با همان خونسردي هميشگي از راه مي رسد. مهدوي کيا مي گويد؛ «بدون شک شايسته قهرماني در اين رقابت ها بوديم. من هم براي خودم خيلي متاسفم که به آن بدي پنالتي ام را زدم.»

اينجا سراغ فلفل تند و تيز تيم ملي را مي گيرند. کعبي هم مانند يک گلوله آتش از راه مي رسد. او خيلي راحت صحبت هايش را به زبان مي آورد؛ «احتمالاً 60 بازي ملي که تا حالا در تيم ملي انجام دادم، کار من نبوده و پسردايي يا برادرم اين بازي ها را انجام دادند. من از زماني که در اين رقابت ها روي نيمکت بودم صدايم درنيامد اما از همان اول هم مي دانستم اين تيم موفق نمي شود. ولي واقعاً هم تاسف مي خورم که يک فرصت ايده آل را براي قهرماني در آسيا از دست داديم. اين قدر هم لطفاً نگوييد سي و چند سال است که قهرمان نشديم. چون ما خودمان نمي خواهيم قهرمان آسيا شويم.» وقتي خبرنگاران رحمان رضايي را پيدا کردند، او بهانه خوبي براي انجام ندادن مصاحبه پيدا کرد؛ «من که ديگر ملي پوش نيستم که بخواهم حرفي بزنم.»

چند دقيقه اي است اطرافمان را نگاه مي کنيم تا بالاخره جادوگر را هم پيدا مي کنيم. علي کريمي آنقدرها هم عصباني نيست؛ «من اصلاً پنالتي زن نيستم. نه سال 2004 پنالتي زدم و نه در بازي هاي سه، چهار سال اخير اين کار را انجام دادم.» جادوگر خودش هم قبول داشت که بازي هاي خوبي ارائه نداده است؛ «اصلاً از خودم راضي نيستم. ولي قبول کنيد بدشانس هم بودم.»

اما به جاي مهم گزارش رسيديم. مطمئناً انتظار خواندن مصاحبه قلعه نويي را داشتيد. او که از همان ابتداي ورودش به فرودگاه دنبال رفقايش مي گشت، بالاخره از طريق تلفن همراهش آنها را پيدا کرد.

قلعه نويي مقابل دوربين هاي تلويزيوني و خبرنگاران حرف هاي جالبي به زبان آورد.

 اين بزرگاني که پنالتي نزدند چه کساني بودند؟

من نگفتم بزرگان تيم. من پنج نفر را مشخص کرده بودم. در پنالتي هم همه چيز 50 - 50 است. مثلاً مهدوي کيا در تمرين پنالتي ها را گل کرده بود ولي مقابل کره پنالتي اش را خراب کرد.

 چرا رودباريان را تعويض کردي؟

چون طالب لو خيلي در تمرين خوب پنالتي گرفته بود.

آقاي قلعه نويي شما قبلاً گفته بوديد امارات ليگ شب نشيني است و حالا مي گوييد حضور شما در الامارات اين کشور قطعي شده است.

اماراتي ها که من را مربي کوچک خطاب کرده بودند. نه آقا، اينها همه شايعه هستند.

 بالاخره با تيم ملي چه کار مي کنيد؟

هنوز تصميمي نگرفته ام.

ايسنا؛ سرمربي تيم ملي واليبال بانوان گفت؛ تيم ايران از نظر جهاني، فکري و کار گروهي بسيار بهتر شده است اما هيچ وقت نمي توانيم بگوييم پايان کار فرارسيده، چون هميشه کمبود وجود دارد.

مينا فتحي در ارزيابي از وضعيت تيم و اردوهاي آماده سازي اين تيم اظهار کرد؛ ما پيشگامان واليبال بانوان ايران هستيم و بي ترديد موفقيت ما منجر به توسعه اين رشته مي شود همان طور که عدم موفقيت اين تيم باعث تخريب و نابودي واليبال زنان مي شود. بنابراين بايد بگوييم هدف ما يک هدف کاملاً استثنايي است و آن چيزي نيست جز کسب پيروزي.

ما موفقيت را براي تيم تعريف کرده ايم. هدف ما در شروع کار، حضورمان است و بعد از آن ارائه کاري در حد معقول و شايسته. تيمي که قرار است بعد از 30 سال، براي اولين بار آن هم در شرايطي کاملاً متفاوت به مصاف حريفان برود، بديهي است که در ابتداي امر ناهمواري ها و مشکلاتي وجود داشته باشد؛ اما مهم اين است که ما مثل سربازهاي خط مقدم جبهه هستيم که هيچ چيز براي آنها سخت و دشوار نيست. براي مثال موضوع پوشش براي بازيکنان ما به خوبي حل شده است؛ خوشبختانه بازيکنان در رابطه با لباس هاي طراحي شده حتي حرف هم نمي زنند، چرا که پذيرفته اند براي رسيدن به اهدافشان بايد هر سختي را تحمل کنند.

بارها اعلام کرده ام شناخت ما تنها به تيم خودمان خلاصه مي شود. در شرايطي قرار داريم که از هيچ يک از حريفانمان شناختي نداريم. در مورد تيم خودمان هم بايد بگويم تيم ارمنستان به عنوان يک حريف تدارکاتي به تهران آمد که براي ما درس و تجربه خوبي بود. هم اکنون هم در انتظار تيم مراکش هستيم تا در مدت پنج روز حضور آنها چند ديدار دوستانه هم با آنها داشته باشيم.

فتحي در رابطه با احتمال دعوت از بازيکنان جديد به اين اردو تصريح کرد؛ مطمئنم در گوشه و کنار مملکتمان بازيکني نيست که از قلم افتاده باشد، چرا که با ارزيابي هاي صورت گرفته و همفکري هايي که من به اتفاق همکارانم داشته ام، اجازه نداده ام تا حق هيچ بازيکن واجد شرايطي تضعيف شود.

سرمربي تيم ملي واليبال بانوان در سال 1964 به همراه تيمش به مدال برنز بازي هاي آسيايي تايلند دست يافته است. در ادامه، نيلوفر رشيدي بازيکن تيم واليبال بانوان ايران نيز در مورد شرايط اين تيم گفت؛ وضعيت براي ما نسبت به تيم باشگاهي مان تغيير کرده است. ما در سالن واليبال آزادي در نوبت هاي صبح و عصر کار برنامه ريزي شده و بيشتري را پيش رو داريم. در ابتداي کار، تمرين اين گونه براي ما سخت بود اما رفته رفته به انجام تمرينات بيشتر عادت کرديم و در حال حاضر احساس مي کنم وضعيت بهتري داريم.

ما با تيم واليبال زنان ارمنستان بازي تدارکاتي برگزار کرديم و قرار است تيم زنان مراکش هم به تهران بيايد که براي ما خيلي موثر است؛ اما بي ترديد بازي با تيم هايي براي ما ارزشمند است که بتوانيم در کنار آنها به نقاط ضعف و قوت مان پي ببريم.

رشيدي لباس هاي طراحي شده را براي حضور بانوان در ميادين بين المللي کم نقص دانست و خاطرنشان کرد؛ ايرادهاي جزيي در نوع اين پوشش وجود دارد که البته ما با کار بيشتر سعي مي کنيم قدرتمندي خود را تا بالاترين حد ممکن افزايش دهيم.

سميه شيرازي ديگر بازيکن قدرتي تيم ملي واليبال بانوان موقعيت کنوني را بهترين موقعيت ممکن براي ارائه توانمندي زنان ايران قلمداد مي کند و مي گويد؛ تلاش مي کنيم تا با تمام قدرت در مسابقات آسيايي حضور پيدا کنيم و نشان بدهيم که تيم هاي زنان مسلمان هم مي توانند شايستگي هاي خود را به نمايش بگذارند. اعضاي تيم واليبال بانوان تاکنون مسابقات برون مرزي نداشته اند و تا به حال هيچ تيم بزرگ خارجي را نديده اند. با اين حال ضمن تقدير و تشکر از رئيس فدراسيون واليبال به واسطه توجه به واليبال بانوان اميدوارم شرايطي فراهم شود تا تيم هاي خارجي بيشتري با تيم ايران بازي تدارکاتي داشته باشند.

هفدهمين دوره مسابقه هاي دووميداني قهرماني آسيا از امروز با حضور نمايندگان سي وپنج کشور از جمله هجده ورزشکار ايراني در شهر امان پايتخت کشور اردن آغاز مي شود. با توجه به مقايسه آخرين رکوردهاي نمايندگان ايران نسبت به ساير شرکت کنندگان، احتمال کسب تاريخي ترين نتايج دووميداني براي تيم ايران مي رود. اسامي حدود 400 دووميداني کار زن و مرد براي حضور در مسابقه ها اعلام شده است که طي آن نمايندگان ايران شرايط خوبي براي کسب مدال در مواد مختلف دارند. 

400 متر

در اين ماده دو ورزشکار از ايران حضور دارند. محمد عاکفيان و رضا بوعذار قرار است در اين رقابت با بيست وسه ورزشکار ديگر مسابقه دهند؛ اما در ميان همه شرکت کنندگان 400 متر، رضا بوعذار با رکورد 46 ثانيه و 37 صدم ثانيه در مکان پنجم بهترين رکوردهاي اين ماده قرار دارد. محمد عاکفيان هم در اين استارت ليست ششم است. در اين مسابقه رقابت اصلي بين دوندگاني از ايران، کويت، هند و سريلانکا براي کسب مدال خواهد بود. بوعذار و عاکفيان در اين رقابت کار بسيار سختي براي کسب مدال پيش رو دارند.

 800 متر

در اين ماده هم ايران با دو نماينده حضور خواهد داشت. سجاد مرادي و احسان مهاجرشجاعي دوندگان ايران در اين ماده هستند که بايد با چهارده ورزشکار ديگر رقابت کنند. رکورد سجاد مرادي در ميان همه شرکت کنندگان رکورد سوم و رکورد مهاجر شجاعي چهارم است. در اين ليست ورودي محمد العزمي و محمد الصالحي به ترتيب از کشورهاي کويت و عربستان به عنوان مهم ترين رقيبان دوندگان ايراني محسوب مي شوند. البته هنوز مشخص نيست که دونده کويتي در 800 متر شرکت مي کند. با اين حال هر دو دونده ايراني براي کسب مدال وارد پيست مي شوند. در اين ميان يک بدشانسي از آخرين مرحله ليگ دووميداني ايران همراه احسان مهاجر شجاعي شده که اميدواريم اين مشکل در رقابت ها گريبانگير او نشود. در دو 800 متر در دو رقابت پيشين قهرماني آسيا (بازي هاي 2006 دوحه و مسابقه هاي 2005 اينچه اون) دوندگان ايراني دو مدال برنز کسب کرده اند و در اين دوره شرايط به گونه اي فراهم است که حتي به مدال طلا يا به مدالي بهتر از برنز مي توانيم دست پيدا کنيم. 

1500 متر

در اين ماده، قرار است سجاد مرادي که به تازگي رکورددار ايران شده با چهارده حريف ديگر خود رقابت کند. البته در حالي که او را از هم اکنون مي توان يکي از شانس هاي اصلي کسب مدال در اين ماده محسوب کرد، اما براي رسيدن به اين هدف مهم بايد با دوندگان قطر، ژاپن و عربستان سعودي جدال کند. سجاد مرادي با کسب مدال در اين ماده مي تواند خود را در هر دو ماده 800 و 1500 متر صاحب مدال کند. اين در حالي است که او در هر دو اين ماده ها سهميه ورودي B به بازي هاي المپيک پکن را کسب کرده و نخستين ورزشکار ايراني است که به اين مهم دست يافته است. 

5 و 10 هزار متر

در هر دو اين مواد، تيم ايران يک نفر را دارد و آن هم اميد مهرابي قهرمان سال هاي اخير ايران در دوهاي استقامت است که زير نظر قهرمان سابق اين دوها يعني جعفر باباخاني کار مي کند. مهرابي کار بسيار سختي را پيش رو دارد، چرا که با وجود دوندگان استقامتي آفريقايي الاصل در ميان کشورهاي آسيايي و رشد قهرمانان برخي کشورها در دوهاي استقامت کار نماينده ايران سخت تر شده است؛ اما همين که يک نماينده از دوهاي استقامت ايران در اين دوره از مسابقه ها شرکت کرده، جاي خوشحالي دارد. البته شايد مهرابي به جاي حضور در دو 10 هزار متر در دو 3 هزار متر با مانع که شانس بيشتري دارد شرکت کند. 

110 متر با مانع

گرچه در بين استارت ليست اوليه مسابقه ها بهترين رکورد عسگري که براي دو سال پيش است، در ميان همه رکوردها سوم است اما نکته اين جاست که روح الله عسگري رکورددار دو 110 متر با مانع ايران در ماه هاي اخير آن چنان آماده نيست و با رکوردهاي اصلي خود فاصله دارد. با توجه به شرايط موجود اگر او بتواند به رکورد 13 ثانيه و 80 صدم ثانيه برسد، به طور حتم مي توان بر روي مدال او حساب کرد، اما در غير اين صورت، شانسي براي کسب مدال ندارد. اين در حالي است که عسگري در سال 2005 مدال برنز آسيا را در اين ماده کسب کرده بود. 

400 متر با مانع

در شرايط عادي غلامرضا کريمي با رکوردي که دارد، در مکان هشتم است؛ اما احتمال اينکه او بتواند رکورد ايران را که در اختيار خودش است، بشکند زياد است و در اين صورت مي توان به حضور او در بين پنج نفر نخست آسيا اميدوار بود. او در سه دوره مسابقه هاي جايزه بزرگ آسيا عملکرد چندان مناسبي نداشت؛ اما به اردن آمده تا با يک رکورد خوب به ايران بازگردد. 

پرش طول

عليرضا حبيبي هفته پيش رکورد ايران را شکست تا در قالب تيم ملي دووميداني به اردن بيايد. اما با اين رکورد هم نمي توان به کسب مدال حبيبي اميدوار بود، چرا که با احتساب همين رکورد او در استارت ليست مسابقه ها در مکان دهم قرار دارد. براي تيم ايران همين که حبيبي به عنوان نخستين ورزشکار در اولين روز رقابت ها بتواند رکورد ايران را بشکند و به مرحله بعدي راه پيدا کند کافي است. 

پرش سه گام

در پرش سه گام هم وضعيتي بهتر از پرش طول نداريم، در اين ماده افشين داغرحمادي با رکورد 16 متر و 38 سانتي متر که رکورد ايران است و آن را در ابتداي فصل ثبت کرده در ميان آسيايي ها دهم است. دو نکته بسيار مهم ما را از اميدواري به کسب مدال پرش سه گام تا حدودي نااميد مي کند. اول اينکه سطح شرکت کنندگان اين ماده نسبت به نماينده ايران بالاتر است و دوم اينکه حتي افشين در چند مسابقه اخير فاصله زيادي با رکوردهاي اصلي خود گرفته است. با اين حال بزرگ ترين کار براي او که در آخرين روز مسابقه ها با حريفان رقابت مي کند شکستن مجدد رکورد ايران است. 

پرش با نيزه

در اين ماده يک ورزشکار از چين رکوردي حدود 5 متر و 61 سانتي متر دارد و سه ورزشکار ديگر به همراه محمدمحسن رباني رکورد 5 متر و 30 سانتي متر را دارند. در حقيقت نفر چهارم بازي هاي آسيايي دوحه، اين بار براي کسب مدال به اردن آمده است و به هر ترتيبي که شده مي خواهد بدون مدال به ايران بازنگردد. محسن رباني هم شانس بسيار بالايي دارد که يک مدال تاريخي در پرش با نيزه که هنوز نداشته ايم را کسب کند. اميدواريم رباني بتواند هم رکورد ايران را بشکند و هم نخستين مدال پرش با نيزه را براي ايران به ارمغان آورد. 

پرتاب وزنه

در اين ماده دو ورزشکار از قطر و چين تايپه رکوردهايي بالاتر از بيست متر را دارند. اما مهدي شاهرخي که به همراه مربي اش در اردن حضور دارد نه تنها به دنبال شکستن رکورد ايران و کسب مدال آسياست، بلکه به کسب سهميه ورودي المپيک که 19 متر و 70 سانتي متر است فکر مي کند. او هم اکنون چيزي حدود 13 سانتي متر با رکورد ورودي المپيک فاصله دارد و رسيدن به اين مساله براي شاهرخي دور از دسترس نيست. او در اين روزها باانگيزه تمرين مي کند و تنها به فکر رسيدن به هدفش است. در صورتي که شاهرخي موفق به کسب مدال شود، نخستين دووميداني کار ايراني است که پس از انقلاب اسلامي به مدال پرتاب وزنه بزرگسالان آسيا دست مي يابد. 

پرتاب ديسک

شايد در هيچ يک از مسابقه هاي دووميداني قهرماني آسيا نتوان به اندازه مسابقه پرتاب ديسک به کسب مدال ايران اميدوار بود. جايي که احسان حدادي و عباس صميمي به عنوان دو نماينده از ايران حضور دارند. صميمي و حدادي در سه دوره اخير مسابقه هاي ليگ دووميداني ايران با پرتاب هاي خوبي که داشته اند، نشان داده اند با سطح اول قاره آسيا فاصله گرفته اند و به کسب مدال در فراتر از مسابقه هاي آسيايي مي انديشند. به هر حال اگر هر دو آنها بدون مشکل در اردن به کار خود بپردازند، مي توان به کسب دو مدال در اين ماده دل خوش کرد. دو مدالي که در صورت کسب آن به غير از بازي هاي آسيايي تهران سابقه ديگري در دووميداني ايران ندارد. 

دهگانه

هادي سپهرزاد که کمتر از يک ماه پيش رکورد ايران را در اين ماده بسيار سخت و طاقت فرسا شکسته است، اين بار فقط به کسب رکورد ورودي مسابقه هاي جهاني که همان رکورد ورودي المپيک است، فکر مي کند. اين رکورد 7700 امتياز است که سپهرزاد چيزي حدود يکصد امتياز با آن فاصله دارد. او در صورتي که بتواند به اين هدف خود برسد، به احتمال فراوان يکي از مدال هاي آسيايي را هم بر گردن مي آويزد. تاکنون هيچ کدام از دهگانه کاران ايراني نه به المپيک راه يافته اند و نه مدال آسيايي کسب کرده اند. 

400 + 4 متر امدادي

ايران با تيم نسبتاً خوبي در مسابقه هاي 400 + 4 متر شرکت کرده است. قرار است در اين تيم رضا بوعذار، سجاد مرادي، محمد عاکفيان و احسان مهاجرشجاعي بدوند و احتمال اينکه تيم ايران براي نخستين بار در طول تاريخ دووميداني اش بتواند مدال آسيا کسب کند، کم نيست. وضعيت اين تيم بر اساس استارت ليست مسابقه ها براي کسب مدال سخت است، اما مربيان از کسب اين مدال نااميد نيستند. 

200 و 400 متر زنان

در حالي که پيش از اين قرار بود مريم طوسي در مواد 400 و 800 متر بدود، اما در آخرين لحظات بر اساس نظر مربيان قرار شد او به جاي 800 متر در 200 متر شرکت کند. طوسي رکورددار 200 متر ايران است ولي با اين حال در ميان دوندگان آسيايي شانسي براي کسب مدال ندارد. بهترين شرايط براي او اين است که بتواند رکوردهاي خود و رکوردهاي ايران را بشکند. 

5 هزار متر و 3 هزار متر با مانع زنان

با توجه به نفرات شرکت کننده در مسابقه هاي 3 هزار متر با مانع زنان، شايد ليلا ابراهيمي بتواند نخستين دووميداني کار زن ايراني باشد که به مدال آسيايي دست پيدا مي کند. ابراهيمي شرايط خوبي در اين ماده دارد و مربيان شانس زيادي براي او قائلند، اما در 5 هزار متر او شانس زيادي براي کسب مدال ندارد. 

پرش ارتفاع زنان

زهرا نبي زاده رکورددار پرش ارتفاع ايران است و در ميان هشت شرکت کننده مسابقه ها در مکان هفتم قرار دارد، اما به گفته سرپرست تيم بانوان احتمال اينکه او بتواند رکورد ايران را بشکند، زياد است. بزرگترين مشکل او در اين رقابت ها، تنها لباس نامناسبي است که براي او هنگام گذشتن از مانع مشکل ايجاد مي کند.

نزديک به 10 روز پس از برگزاري مسابقات رالي خراسان که دومين مسابقه امسال بود، نتايج رقابت شرکت کنندگان از سوي فدراسيون موتورسواري و اتومبيلراني اعلام شد.رالي خراسان که چندسالي است در تقويم فدراسيون جاي گرفته و يکي از مسابقات جذاب و پرهيجان اين سري از مسابقات شناخته مي شود، اين بار با شرايط خاصي برگزار شد.مسير اين مسابقه با 8 مرحله تبديل به طولاني ترين مسابقه چند سال اخير شد. در عين حال طراحان اين مسير از مسير سنتي آن فاصله گرفته و جاده هاي جديدي را براي رقابت اتومبيلرانان تدارک ديده بودند.مسابقه امسال از ورزشگاه ثامن در حومه شهر آغاز شد و دو روز به طول انجاميد. در اين مسابقه به دليل سهميه بندي بنزين مقدار شرکت کنندگان کلاس آماتور به شدت کاهش يافته بود اما خودروهاي شرکت کننده در کلاس حرفه اي با تمام توان در مسابقه حضور پيدا کرده بودند. طبق روال چند سال اخير، مسابقه در سه کلاس 1400 ، 1600 و 2000 سي سي برگزار شد و جذاب ترين رقابت در کلاس 1600 سي سي شکل گرفت.در پايان دو روز مسابقه نتايج به اين شرح اعلام شد.

کلاس 1400 سي سي

1- محمد قلعه باني و عليرضا عرب (نقشه خوان) از تيم سايپا.2- رضا شالچي و شهرام برادران (نقشه خوان) از ايران خودرو.3- منصور صرافان و حسين نبوي (نقشه خوان) از ايران خودرو.

کلاس 1600 سي سي

1- محمد علي مرنديان و سينا سعيدي (نقشه خوان) از سايپا.2- مسعود عبدالشاه و محمد رضا ملک آباديان (نقشه خوان) از تيم بهمن.3- فرامرز پورناصر و احمد پيوندي (نقشه خوان) از تيم ايران خودرو.

کلاس 2000 سي سي

1- حسين قدسي و عليرضا مقسمي (نقشه خوان) از ايران خودرو.2- محمد خاکبان رضا و احسان حافظ نظامي (نقشه خوان) از تيم خراسان.3- پاستور مقصودي و حسين قورچيان (نقشه خوان) از ايران خودرو.

مي گويند در جام ملت هاي آسيا نمي توان خيلي منتظر مدال آوري بود و به سهميه المپيک فکر کرد. اينها اظهارات برخي از کارشناسان بسکتبال است پيش از اعزام تيم ملي به ژاپن. در ضمن مسوولان فدراسيون هم شانس ايران را براي رفتن روي سکو 50-50 مي دانند. اين پيش بيني ها براي تيمي است که عنوان سومي دوحه را يدک مي کشد و خيلي ها اميدوار بودند که بتواند در ژاپن حتي سهميه المپيک هم بگيرد. اما واقعيت اين است که ايران با وجود مصدومانش، غياب و عدم آمادگي بزرگانش چون حامد سهراب نژاد، سامان رئيسي، پويا تاجيک، مهدي کامراني و جابر روزبهاني قرار نيست با تيم پرستاره اي به ژاپن برود و مجبور است به ترکيب فعلي اش قناعت کند. البته نقاط روشني هم در اين تيم وجود دارد و آن هم حضور برادران نيکاي بهرامي، حامد حدادي و بازيکنان سرحال و پرانگيزه اي چون اينهاست. بد نيست اشاره اي کنيم به نتايج ايران در دو دوره قبل جام ملت هاي آسيا. عنوان پنجمي در چين و ششمي در قطر يعني دو سال پيش، نتيجه مطلوبي نيست که حالا با يک سومي در دوحه بتوان آنها را فراموش کرد و اگر با شرايط فعلي قرار باشد تيم ملي باز هم در جام ملت هاي آسيا ناکام بماند، عنوان سومي دوحه هم تحت الشعاع قرار مي گيرد.رضا مشحون مدير تيم هاي ملي بسکتبال با شرح کامل وضعيت فعلي تيم ملي و شانس ايران در اين ميدان مي گويد؛ ببينيد با مصدوميت ها و محروميت هاي بعضي از بازيکنان، در حقيقت ما يک تيم را در ايران جا مي گذاريم و با 50 درصد از قدرت خود به ژاپن مي رويم. اما اگر دچار چنين شرايطي نبوديم و نيروي کامل را در اختيار داشتيم، مي شد 90 درصد به کسب سهميه المپيک اميدوار بود که البته 10 درصد ديگر هم نه به علت عدم توانايي که براي احتمالات کنار گذاشته بوديم. در هر حال تيمي که الان قرار است به ژاپن برود شانس زيادي را از دست داده، اما اين مشکلات دليل بر آن نيست که خودمان را از پيش بازنده بدانيم. ما به صعود از گروه خود اميدواريم. هرچند که همگروهي با فيليپين، چين و اردن شرايط دشواري را براي ما رقم خواهد زد. گروه يک متشکل از گلچين هاي آسياست. هر تيمي که از اين گروه سقوط کند، در نهايت شايستگي حذف شده و همين طور تيم هايي که صعود کنند بسيار خوش شانس خواهند بود. گروه يک، گروهي سرنوشت ساز است. ما هم اگر بتوانيم از اين گروه صعود کنيم توانايي حضور در جمع چهار تيم برتر را داريم، اما همان طور که گفته شد، گذشتن از سد اين تيم ها کار بسيار سختي است، هرچند که هيچ چيز براي ما غيرممکن نيست.

استراليا، ايران و ازبکستان سه تيم حاضر در مرحله يک هشتم نهايي جام ملت هاي آسيا بودند که از مربيان بومي بهره مي بردند و هر سه از صعود به نيمه نهايي بازماندند تا هر چهار تيم برتر قاره آسيا تيم هايي باشند که از مربيان خارجي استفاده مي کنند.اين اتفاق در سال 2004 هم رخ داده بود. و چهار تيم ژاپن، چين، ايران و بحرين که اول تا چهارم شدند مربيان خارجي را روي نيمکت خود مي ديدند. در ابتداي مسابقات کسي تصور نمي کرد اتفاق سه سال پيش تکرار شود و خيلي ها انتظار داشتند که تيم هايي چون ايران، استراليا و چين با مربيان بومي خود به سلطه مربيان خارجي بر فوتبال قاره پايان دهند اما چنين اتفاقي رخ نداد. عراق با ژوران ويراي برزيلي، ژاپن با اويکا اوسيم بوسنيايي، عربستان با هليوسزار دوس آنخوس برزيلي و کره جنوبي با پيم فربيک هلندي موفق شدند خودشان را به يک قدمي فينال چهاردهمين دوره جام ملت ها برسانند تا حداقل آمار و ارقام به ما نشان دهد که در فوتبال آسيا تيم ها با مربيان خارجي بهتر نتيجه مي گيرند تا با مربيان بومي شان، مطمئناً سه تيم استراليا، چين و ايران به هيچ وجه نتوانستند هواداران فوتبال در کشورهايشان را راضي کنند و احتمال اينکه تا چند روز يا چندهفته ديگر اين مربيان جاي خود را به مربيان خارجي بدهند بسيار زياد است. کره جنوبي با مربيان هلندي عقد اخوت بسته و مطمئناً رساندن اين تيم بدون ستاره به نيمه نهايي عملکرد مناسبي براي فربيک محسوب مي شود. ژوران ويرا مربي برزيلي عراق هم دست به کار بزرگي زده و توانسته عراق را با اين همه مشکلات به يک مدعي تبديل کند. اوسيم پيرمرد بوسنيايي نيز از ژاپن يک تيم قدرتمند و باطراوت ساخته. همچنين صعود عربستان با سزار برزيلي به نيمه نهايي موجب شده که در اين مرحله اکثريت با مربيان برزيلي باشد. به هر حال بايد به اين آمار به صورت جدي نگاه کرد. وقتي کشورهايي مثل ژاپن و کره جنوبي دست بردار مربي خارجي نيستند اين مي تواند براي ديگر کشورهاي قاره درس هاي بزرگي داشته باشد.

چيا فوادي ؛ سه روز از حذف تيم ملي از جام ملت هاي آسيا مي گذرد. تيمي که حتي بدبينان هم آن را در جمع چهار تيم نيمه نهايي مي ديدند. حالا که شکست خورده ايم، مجبوريم خيلي چيزها را قبول کنيم. مثل مقصر بودن امير قلعه نويي، مثل بدشانس بودن ايران در ضربات پنالتي، مثل خوب بازي کردن در 120 دقيقه مقابل کره، مثل خودداري کردن بازيکنان تيم ملي از زدن ضربات پنالتي و خيلي مثال هاي ديگر.مثل هميشه قبول مي کنيم. ما ملتي هستيم که هميشه بعد از شکست ها فکر مي کنيم، ميزگرد تشکيل مي دهيم، علت يابي مي کنيم، خودمان را به آينده اميدوار مي کنيم و قول مي دهيم که دفعه بعدي اشتباهات اين دفعه را تکرار نکنيم. اما وقتي به آينده اي که وعده اش را داده بوديم مي رسيم همان آش و همان کاسه...ما ايراني ها احساساتي هستيم. آنقدر که لقب هاي بزرگ سلطان و ژنرال را راحت به اشخاص مي دهيم. قبل از مسابقات مي نويسيم که سربازان ژنرال همه را تار و مار خواهند کرد. آخر چه ژنرالي داريم که سربازانش از دستورش مبني بر نواختن ضربات پنالتي سر باز مي زنند؟ حتي سربازان ژنرال هم احساساتي هستند، چه مهدوي کياي کاپيتان و چه خطيبي مثلاً شماره 10 ، ژنرال هم احساساتي است وگرنه طالب لو جاي رودبارياني که به قول خودش يک بار هم شيرجه نرفت به بازي نمي آمد.روزنامه هاي ما هم احساساتي اند وگرنه تيتر نمي زدند «دايي کجايي که يادت بخير،». انگار که همه SMSهاي سال گذشته را فراموش کرده اند. کاش بازيکنان چندميليارد توماني فقط کمي خونسرد بودند آن وقت ژنرال در عرض يک روز در مورد خودش دو بار اظهارنظر متفاوت نمي کرد. احساساتي ها مدت ها است که با احساسات ما بازي مي کنند. آنها قهرمان جام احساسات ايراني ها هستند. ولي اين را هم فراموش نکنيد اگر احساساتي نبوديم استراليا را در 8 آذر 76 نمي برديم و اگر احساساتي نبوديم فوتبال مان با همه مشکلاتش الان نفس نمي کشيد.چاره اي نداريم جز اينکه اميدوار باشيم عراق قهرمان بازي ها شود تا حداقل دل مان به اين خوش باشد که بازيکنان عراق به خاطر جنگ زدگي و مشکلات داخلي احساساتي شوند و جاي ما را پر کنند.

خاکپور زوج استيلي
شرق؛ در بلاتکليفي اين روزهاي پرسپوليس، شنيده مي شود محمد خاکپور نيز به جمع کانديداهاي حضور در نيمکت اين تيم اضافه شده. از قرار معلوم خاکپور قرار است در کنار افشين قطبي و حميد استيلي روي نيمکت بنشيند. در اين باره بدبين ها عقيده دارند در صورت عدم حضور قطبي در تهران، زوج خاکپور و استيلي هدايت فني قرمزها را برعهده مي گيرند.

استراحت براي نکو
شرق؛ بيست و چهار ساعت بعد از حذف تيم ملي از جام ملت ها، جواد نکونام در تماسي با سيگاندا مربي تيم باشگاهي اش، از او درباره برنامه اش و تاريخ بازگشت به اسپانيا پرس وجو مي کند. نکونام که حاضر بوده بدون فوت وقت به تمرينات اوساسونا برگردد، با اين پاسخ از سوي سيگاندا مواجه مي شود که «فعلاً نيا، دو روز استراحت کن، بعد برگرد اسپانيا.» با دستور سرمربي، نکو مي بايست يکشنبه تهران را به مقصد اين کشور ترک کند.

شنبه به جاي چهارشنبه
شرق؛ در حالي که قرار بود اميرحسين صادقي و وحيد طالب لو امروز به همراه چند بازيکن جامانده استقلال، جهت حضور در اردوي ترکيه به اين کشور پرواز کنند، با برنامه اعلام شده از سوي ناصر حجازي، اين سفر با 72 ساعت تاخير انجام مي شود. حجازي که با دو ملي پوش خود در تماس بوده، از آنها خواسته تا جمعه در تهران استراحت کنند.

دعوا در استيل آذين
شرق؛ تنها چند روز پس از شروع تمرينات تيم دسته اولي استيل آذين، دعواي کاپيتاني بين علي انصاريان و حامد کاويانپور به مشکل اصلي مديران اين تيم بدل شد. انصاريان و کاويانپور زماني در پرسپوليس نيز براي بستن بازوبند کاپيتاني با هم گردگيري مختصري داشتند و حالا خبر مي رسد که علي پروين براي جلوگيري از بالا رفتن حاشيه ها، کاپيتان تيمش را انتخاب خواهد کرد.

تيم جديد رحمان
شرق؛ رحمان رضايي بعد از خداحافظي از تيم ملي يک تصميم جديد ديگر گرفته است. «دوست ندارم در ليوورنو بمانم. مي خواهم به تيم ديگري بروم.» رحمان يک سال ديگر با ليوورنو قرارداد دارد ولي از همين حالا به فکر پيشنهادات جديد است.

وينکو ناراضي
شرق؛ تمرينات تيم فوتبال پاس در همدان در حالي آغاز شد که «وينکو بگويچ» سرمربي اين تيم به هيچ وجه از بازيکناني که در تمرينات شرکت کردند، راضي نيست.تمرين پاسي ها ديروز صبح در ورزشگاه کارگران شهر همدان انجام شد و تنها چهره شاخص تمرين اکبري بازيکن فصل گذشته صباباتري تهران بود.وينکو بگوويچ پس از پايان تمرين به خبرنگاران گفت؛ بازيکناني که براي خريداري به مسوولان باشگاه معرفي کرده ام، هنوز خريداري نشده اند.

خارجي هاي بلاتکليف
شرق؛ برخلاف اخبار چند روز گذشته، هنوز گفت وگويي بين مديران پرسپوليس با مدير برنامه هاي ساها و الونگ در خصوص تمديد قرارداد اين بازيکنان صورت نگرفته است. به گفته مدير برنامه هاي اين دو بازيکن خارجي مسوولان پرسپوليس خواهان دو مدافع قبلي خود ساها و الونگ هستند اما هنوز مذاکره ها در اين رابطه کاملاً جدي نشده است.

تذکر داده بوديم
فوتبال ايران؛ ميثم سليماني که از ابتدا بحث مصدوميتش در محافل ورزشي مطرح بود، مورد عمل جراحي قرار گرفت. به گفته زرينه پزشک پرسپوليس رباط مچ پاي اين بازيکن از دو نقطه دچار پارگي شده است، به همين دليل بعد از جواب MRI و مشورت با چند پزشک و جراح مجرب به اين نتيجه رسيديم که سليماني بايد مورد عمل جراحي قرار گيرد. بارها در خصوص مصدوميت اين بازيکن به مسوولان باشگاه پرسپوليس تذکر داده شده بود اما مديريت اين باشگاه همچنان تاکيد داشت که در مورد سليماني درست اقدام کرده است و البته حاصل اين تصميم درست فعلاً همين است.