بعد از 60 سال انتظار در بسکتبال آسمان خراش هاي ايراني به المپيک مي روند گروه ورزش،سهراب خاقاني؛ يک روز بعد از ديدار واليباليست ها و دونده ها با رئيس جمهور و تز جالب احمدي نژاد مبني بر اينکه فوتباليست ها بايد از واليباليست هاي جوان الگو بگيرند، حالا رئيس جمهور بسکتبال را هم مي تواند به رخ فوتبال ناکام مملکت بکشد.بسکتبال ايران با بهره گيري صحيح از دانش نوين بسکتبال مدرن که از سال 1380 توسط مربيان متعدد خارجي به ايران آورده شد، ثمره سرمايه گذاري روي رده هاي سني پايه را ديد و بعد از يک قهرماني و نايب قهرماني در جوانان و فتح جام قهرماني اميدهاي آسيا در تهران، جام بزرگسالان آسيا را هم در توکيو تصاحب کرديم.طي اين سال ها نناد تراکوويچ، ولاديمير بوسنياک، اونيکا و سرانجام «کوچ» زبده مکتب بسکتبال يوگسلاوي، استاد رايکو ترومن، به اتفاق مربيان ايراني باشگاه ها همگي در اين موفقيت چشمگير سهيم هستند.ابتدا فيليپين را برديم، بر اردن فائق آمديم و چين را از سر راه کنار زديم. مقابل تايوان به برتري رسيديم و بر قطري هاي چند مليتي چيره شديم. در يک ديدار تشريفاتي، 82 به 60 مقابل لبنان شکست خورديم و فرداي آن روز، از پل قزاقستان به فينال قهرماني آسيا رسيديم و ديروز چنانکه ديديد، 69 بر 74 مقابل حرفه اي هاي لبنان برنده شديم و ضمن قيچي کردن سبد هاي سالن زيباي توکيو، پريديم روي سکوي قهرماني آسيا.اين دومين بار است که در طول تاريخ المپيک ها، جواز حضور در معتبرترين رويداد ورزشي جهان را مي گيريم. عكس: رويترز ادامه در صفحه اول

راه دولت داري ثروتمندان را مي بنديم معاون وزير بازرگاني در گفت وگو با شرق عنوان کرد گروه اقتصادي، بهراد مهرجو، محمدهيراد حاتمي؛ 17 سال پيش دولت هاشمي رفسنجاني، مصوبه اي را به اجرا گذاشت که بيش از آنکه زاده تفکرات اقتصادي باشد، از نگاهي سياسي برآمده بود. مجلس سوم شوراي اسلامي با مديريت مهدي کروبي مصوبه اي را به تصويب رساند که بر اساس آن نهادي جديد در مقابل جريان قدرتمند بازار شکل مي گرفت. تولد مجامع امور صنفي هرچند تحت تاثير فشارهاي اقتصادي براي حمايت از توليد صورت گرفته بود ولي هدايت جريان سياسي خاصي را در پشت سر مي ديد. اصلاح طلبان قصد داشتند جريان قدرتمند بازار تهران را در موضع انفعال قرار دهند، از همين روي مقدمات تشکيل نهادي را فراهم آوردند که بعدها به ابزاري براي مخالفت با آنان بدل شد. شکل گيري اصناف به معناي تشکلي سازمان يافته همراه با روياهايي براي تغيير شرايط حاکم بر نظام توليد انجام گرفته بود. رايزني هاي اوليه نيز از دوران حضور ميرحسين موسوي بر مصدر نخست وزير آغاز شد ولي مخالفت هاي جريان بازار آنقدر ادامه يافت که تحقق اين ايده با تاخير مواجه شد. گذشت 17 سال اما شرايط را دگرگون ساخته است چه اکنون مردان اصولگرايي دولت نهم از نيروي توده اي که از دل تفکرات اصلاح طلبانه بيرون آمده بود براي اجراي سياست هاي اقتصادي خود بهره مي برند. در ميان 9 دولت حاکم بر جمهوري اسلامي شايد تنها مردان اصولگراي دولت نهم بودند که به اين ميزان بر اتکا بر نيروي اصناف تاکيد کردند. برخي منتقدان نقل مي کنند دولت قصد دارد از طريق توجه ويژه به نيروهاي توده اي بر ميزان نفوذ خود بيفزايد.آنان تاکنون بارها تاکيد کرده اند که از شکل گيري اقتصاد خصوصي به معناي تولد سرمايه داران اختصاصي جلوگيري خواهند کرد. شايد توجه به اصناف نيز از همين روي شکل مي گيرد، چه آنان حداقل 7 ماه بعد و حداکثر دو سال آينده بايد از طريق آراي خود تکليف مجريان آينده دولت را نيز روشن کنند. آراي مردمي که اکنون حمايت از آنان در کانون توجه دولتمردان قرار گرفته، آنقدرها موثر است که احتمال تلاش براي کسب آن به محل نزاع جريان هاي سياسي نيز بدل خواهد شد. در ميان مردان دولتي محمدصادق مفتح معاون وزير بازرگاني بيش از سايرين در اين مورد به اظهارنظر پرداخته است. او در گفت وگوي خود با روزنامه «شرق» نيز ابعاد جديدي از اين تحول را نمايان مي سازد.افزايش تعداد سرمايه داران خرد، تولد پارلمان جديد بخش خصوصي و سياست هاي ضدکارتلي دولت، محور گفتار او را شکل مي دهند. ادامه در صفحه اول و اصناف

به وضوح می توان دریافت شیرینی کیک قدرت در ایران لذیذتر از آنی است که تنها به دلیل رجوع به فضیلت اخلاقی و یا جوانمردی عیارانه گروهی که آن را چندان راحت نیز به دست نیاورده اند، از تصاحب دائمی آن صرف نظر کنند. از سوی دیگر اصلاح طلبان که ظاهراً در سه جریان عمده سیاسی تجمیع کرده اند، حال چه حقیقی و چه واقعی به صرافت دریافته اند که فایده همگرایی شان بسیار بیشتر از افتراق و واگرایی شان خواهد بود. البته بدون آنکه بتوانند برای ورود به عرصه انتخابات هشتم مجلس شورای اسلامی به طراحی یک مهندسی سیاسی - اجتماعی انتخاباتی برسند، نباید چندان امیدوار به این رقابت نابرابر باشند.در این میان اصلاح طلبان با چند مشکل اساسی روبه رو هستند؛
1- آنها به درستی نمی دانند که برای عبور از هفت خوان صلاحیت آیا باید نیروهای شاخص خود را به صحنه آورند یا نیروهای ناشناس خود را؟ این سردرگمی از آنجا نشات می گیرد که در صورت ورود نیروهای سرشناس هزینه ردصلاحیت را هم برای جریان سیاسی خود و هم جریان مقابل بسیار بالا می برند. در صورتی که از نیروهای ناشناخته تر خود استفاده کنند با دو اشکال اساسی روبه رو خواهند بود. الف - کسب اعتماد عمومی در میان مردم با چالش روبه رو خواهد شد. ب - قدرت اثرگذاری و بازی سازی عناصر انتخابی جدید موجب آزاد شدن تمام انرژی آنها نخواهد شد.
2- هیچ دورنمایی از مکانیسم روشن تایید صلاحیت ها وجود ندارد. با این وضعیت اصلاح طلبان تنها در فضای مه آلود و در مواجهه با حدس و گمان پیش می رانند. این وضعیت بغرنج از آنجایی ناشی می شود که آنها پذیرفته اند تحت هر شرایطی در چارچوب سیاسی موجود رفتار کنند. این وضعیت سبب جدی تر شدن رقیب می شود. آنها با علم به این شرایط قواعد بازی را یک طرفه به هم ریخته و فضاهای جدیدی را ایجاد می کنند. سازماندهی و هدایت منازعه در چنین شرایطی رفتن آرام با بلمی به سوی آبشار است.
3- اصلاح طلبان بیش از آنکه مدیون هوشمندی سیاسی و آسیب شناسی منصفانه جریان خود باشند، مدیون اشتباهات استراتژیک رقیب هستند. زیرا حذف آنان از صحنه سیاسی هر چند با معیارهای شناخته شده سیاست صورت نپذیرفت، اما خود در ناکارآمد نشان دادن توانایی هایشان بی نقش نبودند. اصلاح طلبان شبیه قهرمانان داستان های فرانتس کافکا بودند. شخصیت هایی که نمی توان در آغاز و پایانشان به داوری نشست و همگی گرفتار سوءتفاهماتی بنیادین هستند.دولت احمدی نژاد بزرگترین شانس را به اصلاح طلبان داد که مجدداً به کسب وجهه و اعتبار در سطح جامعه امیدوار باشند. اما یادمان نرود بد بازی کردن حریف همیشه نمی تواند موجب رستگاری شود. مهم خودانتقادی صریح و علمی در اردوگاه خودی است.
4- تمام ظرفیت سیاسی اصلاح طلبان حول مثلثی در حال شکل گیری است که به نظر می رسد زوایای آن مثلث حداقل شواهدی مبنی بر طراحی یک مهندسی سیاسی انتخاباتی همه جانبه به دست نمی دهند.عجیب تر آن است بیش از آنکه رهبران جریان اصلاح طلب - خاتمی، کروبی و هاشمی - خود را در وضعیت پیشرو و هدایت این مهندسی نامیده باشند، عقبه اصلاح طلبان آنها را در چنین منزلتی نشانده اند لذا این نگرانی می رود که خاتمی با ملاحظات اخلاقی و امساک سیاسی، کروبی با تمرکز بر پرهیز از تندروی و هاشمی با منزلت سیاسی خود در حاکمیت عملاً نتوانند در موقع بحرانی انتخابات به جریان اصلاح طلب کمک چندانی کنند.
حداقل در انتخابات قبلی مجلس شورای اسلامی، کروبی به عنوان رئیس مجلس ششم و خاتمی به عنوان رئیس جمهور به رغم توافقات عالیه نتوانستند به اهداف خود دست یابند. امروز وضعیت آنها به مراتب از چهار سال پیش شکننده تر است.